ಅಪ್ಪಳಿಸು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   to strike heavily against; to dash; to make rapid sweeping movement or onset, to rush with violence; to lash.

2. 2.
   verb

   to subdue; to keep under control.

3. 3.
   verb

   to destroy completely; to annihilate.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vi.

   (strike) ｟dat.｠1 to strike against, to dash against (as a car against tree etc.) 2 to give a slap 3 þfig.ß to strike against (as a noise against ears)

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಅಪ್ಪರಿಸು to strike against; to stroke; to strike, (to subdue); to flap; to slap (ಆಸ್ೞಾಲನ Śmd. Dh.; cf. ಅಣೆ 3; Tu. ಅಪ್ಪಳಿ to strike any thing with the open hand, to squash; Te. ಅಪ್ಪಳಿಂಚು to slap, etc.; to embrace; to apply, to smear; T. ಅಪ್ಪು to clap a thing on, make it cleave to). [ಕಾಳಿನ್ದಿಯ ಪಾವನಪ್ಪಳಿಸಿದೆಂ ಪಿಡಿದೀ ಸಿಲೆಯಲ್ಲಿ Pb. 5, 68]; (Cpr. 10, 97). see ಬಾಹಪ್ಪಳಿಸು. ಬಿಡುಮುಡಿ ಬೆನ್ನನಪ್ಪಳಿಸೆ (Śmd. 84). ಬಯಲಂ ಪೊಯ್ಯಲ್ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ (Bp. 1, 50.) ಮದಲರಿಯ ಕರವನ್ ಉ/?/ ಪಿಡಿದು, ಒತ್ತಿ, ನೂಕುತ ಬರ ಸಳೆದು, ಹೊಡದು ಅಪ್ಪಳಿಸುತಂ (Bp. 21. 42). (ಭೀಮಂ) ವಂಗನನ್ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದನು (Bh. 2, 4, 9). ರನ್ಧ್ರಜಾಲಾನ್ಧ್ರಾಳಿಗಳನ್ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ, ಹೂಡಿಸಿದನು ಮಹಾಧನವ (2, 4, 11). ಹೋಗೆನ್ದು, ಒದ/?/ತ್ತಿದ್ದನು ತೊಡೆಯನ್ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ (2, 13, 46). ಬರಿಕೆಯ್ಯಂ ಪಿಡಿದು, ಆಡರ್ದು, ಬಿದುವನ್ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ, ಚಪ್ಪರಿಸಿ, ಕೂರಂಕುಶಮನ್ ಇಕ್ಕಿ (Rśv. 6, 11 va.). 2, to lift up and throw down to the ground (C.), (to squash). ಅಗಣಿತಯಶೋಧಿಜಿನಪ್ರತುಮೆಗಳನ್ ಉ/?/ ಹೊಡದು, ಅಪ್ಪಳಿಸಿ, (Bದಿಗಳನ್ ಎಲ್ಲಂ ಹಿರಿಹಿರಿದು (BP. 49, 42). ಅ/?/ದು ಕಳವೆನು ಬಸದಿಗಳನ್, ಅಪ್ಪಳಿಸುವೆನು ಜಿನರೂಪುಗಳಂ (52, 36). ಆಕೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ೆಯ್ಯೆತ್ತಿ, ಕಸುವಿನಿನ್ದ ಆ ಕಲ್ಲು ನೆಲಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದಳು (B. 3, 51). ಅರ್ಬಡಿಸಿ, ಮಾರುತನನ್ನು ಹಿಡಿದು ನೆಲಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಬೇಕು ಎಮ್ಬುವದ /?/ಳಗೆ (5, 139). see Rām. 5, 9, 4; J. 7, 45. 48; 11, 38; 16, 35. 36. 41; 20, 51; 24, 55; 25, 41.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ತಟ್ಟು.
   2. ಎತ್ತಿ ಕುಕ್ಕು – ಬಡಿ.
   3. ನಿಗ್ರಹಿಸು.
   4. ಧ್ವಂಸ ಮಾಡು.