ಅಪ್ಪು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   (phil.) one of the five basic elements; water.

2. 2.
   noun

   = ಅಪ್ಪಿ.

3. 3.
   verb

   to clasp in the arms, usually as an expression of affection or desire; to hug; to embrace.

4. 4.
   noun

   the act of embracing; an embrace; affectionate clasping.

5. 5.
   verb

   to come to pass; to happen; to occur; to befall.

6. 6.
   verb

   to put on; to wear.

7. 7.
   verb

   to accept readily (a new religion, philosophy, view point etc.); to avail oneself of.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   m.

   an affectionate appellation of boys

2. 2.
   vt.

   (press) to embrace, to hug Ĺ n. (press) embrace, hug

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   = ಅಪ್ಪ 2. an affectionate appellation of boys (C.; M.; Te. ಅಬ್ಬಿ). 2, a N. (C.). ಅಪ್ಪಿತಪ್ಪು. to become connected with and to fail. ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿ ಒಮ್ಮೆ ಮಾಡಿದನು he did (so) occasionally.

2. 2.
   2.

   (= ಅರ್ಪು). to join, to unite with (cf. ಅಡರ್, ಅಣೆ3, ಅಮರ್, ಅಳ್ಕೆ). [ಮಿ/?/ ದೇವತೆಯನ/?/ಳುರ್ಕೆಯಿನಪ್ಪುವನ್ತೆ ವೋಲ್ Pb. 2, 18; Ap. 3, 87]. ಎ ಏ ಒ ಓ ಎಮ್ಬ ಇವು ಶಬ್ದಮನ್ ಅಪ್ಪಿ (Śmd. 396; ಕೂಡಿ Cm.). 2, to embrace (ಅಲಿಂಗನ Śmd. Dh.; ತ/?/ Śm. 100; C.). ನಲ್ಲಳನ್ ಅಪ್ಪಿದಂ (Śmd. 156). ಅಪ್ಪಿದನು ನೃಪನಂ (Bh. 2, 13, 8). ಬಲ್ನಿ/?/ಯನ್ ಅಪ್ಪದೆ ತಳ್ವಿದೆಯಯ್, ತನೂಭವಾ? (Rśv. 13, 102). (ಕೂಸಂ) ಬಿಗಿ ಅಪ್ಪಿ, ಕಮ್ಬನಿದೊಡೆದಂ (J. 28, 55). ಕನ್ದನಂ ತೆಗೆದು, ಎತ್ತಿ ಕೊಳುತ ಬಿಗಿ ಅಪ್ಪಿ (28, 59). ಸಮಬನ್ಧುಗಳನ್ ಅಪ್ಪಿದರ್ (33, 25). ಮಾವುಗಳನ್ ಅಪ್ಪದ ಬಳಿ... ಇಲ್ಲಮ್ ಆ ನಾಡೂಳು (C. Bp. 11, 5). ಬನ್ದ್ವಾದಿಗಳನ್ನು ಹೊಸತಾಗಿ ಕಣ್ಡಾಗ ಅಪ್ಪಿ (Si. 388). see Bp. 18, 57; 20, 6; 29, 33; 31, 25; 32, 27. ಅಪ್ಪಿ ಕೊಳ್ to embrace. ಇದಿರ್ವಪ್ಪಿನಮ್ ಅಪ್ಪಿ ಕೊಣ್ಡಂ (Śmd. 294). ಬಿಗಿದು ಅಪ್ಪಿ ಕೊಳುತಂ ಬಿಡದೆ ತನ್ನೊಳಗೊಳಗು ಮಾಡಿ ಕೊಳುತ್ತ (Bp. 61, 62). ಬಿಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಳುತಂ (47, 42). ಅಪ್ಪಿ ಕೊಳುಹ embracing closely (ಅಲಿಂಗನ, ಉಪಗೂಹನ etc. Hlā.). ಅಪ್ಪಿ ಕೊಳ್ಳು. = ಅಪ್ಪಿ ಕೊಳ್ (C.). ಅಪ್ಪಿ ಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ. = ಅಪ್ಪಿ ಕೊಳುಹ (Si. 398).

3. 3.
   3.

   = ಅಳ್ಪು. embracing; an embrace (ಅಲಿಂಗನ Bhn. 7; Grj. 3, 31); admitting. [ಬೇಡಿಸುವಪ್ಪುಗಳ್ಗೊರೆವ ಲಲ್ಲೆಯ ಮೆಲ್ನುಡಿಗಳ್ಗೆ Pb. 3, 83; Ap. 12, 38; ಅಪ್ಪಿಲ್ಲದಿರ್ದಡೆ ಉರಸೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ಧರಿಸುವುದಯ್ಯಾ, ಶಿವಲಿಂಗವ Cv. 149]. ಅಪ್ಪು ಕೆಯ್ to assume, to take, to take upon oneself, etc. [ಮುರಾರಿಯ ತಂಗಿಯನಪ್ಪು ಕೆಯ್ದು Pb. 4, 34]. ಬೆಚ್ಚದೆ, ಉತ್ಸಾಹಮನ್ ಅಪ್ಪು ಕೆಯ್ದು, ಇ/?/ದು (Abh. P. 13, 65). (ಕಿರಾತಂ) ಕೈಂಕರ್ಯಮನ್ ಅಪ್ಪು ಕೆಯ್ದು (Rśv. 5, 26 va.). 2, to accept, to agree or assent to (ಅಂಗೀಕರಣ Śmd. Dh.; ಎಮ್ಬುಕೆಯ್, ಅಂಗೀಕಾರ Kk. 59). ತಾನ್ ಎನ್ದುದನ್ ಅಪ್ಪು ಕೆಯ್ಯದೆ ಸುಡಿದ ನರೇನ್ದ್ರನನ್ದನಂಗೆ ಪತಿಮೋಹಿನನ್ದನ್ ಇನ್ತು ಎನ್ದಂ (Rśv. 13, 20 va.). ಕಡುಗಜ್ಜಮ್ ಎನ್ದು, ಎಣಿಸಿಯುಂ ತಾನ್ ಅಪ್ಪು ಕೆಯ್ದು ಇರ್ದನ್ ಆತನ ಮಾತಂ (13, 27). see Abh. P. 1, 59 va.; 13, 101 va. ಅಪ್ಪು ಮನ an assenting mind (Bp. 47, 42).

4. 4.
   1.

   Tbh. of ಅಪ್ (Śmd. 106). water (ಉದಕ Śmd. Dh., ಜಲ Śm. 100; Bp. 1, 20). ಅಪ್ಪುಕರಣ. a drop of water (Rām. 6; 53, 86).

5. 5.
   2.

   = ಅಫಿನಿ etc. opium (B. 5, 49; Mhr., H. ಅಫೂ). ಅಪ್ಪುವಿನ ಎಣ್ಣೆ (5, 72).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಅಪ್ಪುಗೆ.
   2. ನೀರು.

2. 2.

   1. ಆಲಿಂಗಿಸು.
   2. ಸಂಭವಿಸು.
   3. ಅಂಗೀಕರಿಸು.