ಅಬ್ಬರಿಸು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   to utter a full loud prolonged, confused sound.

2. 2.
   verb

   to pervade through out; to spread oneself all over.

3. 3.
   verb

   to shout in anger.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vi.

   (sound) to cry loudly (as a man), to roar (as a lion, tiger etc.), to thunder (as the cloud) [Ka. abbara D367 + -isu] = ಗರ್ಜಿಸು (garjisu)

2. 2.
   vi.

   (wish) to desire (S.Mhr. (Kitt.))

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   to cry aloud; to whoop; to make a noise; to bark, to howl (My.). ಹೂಡಿದ ಹೋರಿಗಳ ಹೊಯ್ದು, ಅಬ್ಬರಿಸಿ, ರಣಧೀರಮಾರುತಿ ಮಿಕ್ಕು, ಹರಸಿದನ್ ಅಸುರನ್ ಇದ್ದ ಎಡೆಗೆ (Bh. 1, 10, 29). (ನಾಯ್ಗಳ್) ಪನ್ದಿಗಳನ್ ಅಬ್ಬರಿಸಿ ತುಡುಕಿದವು (J. 28, 46). ಗೋ/?/ಯ್ಲರ್...ಸಮರಸಮಯಸಮುಚಿತನೈಪಥ್ಯಮ್ಬಡೆದು, ಅಬ್ಬರಿಸಿ, ಬೊಬ್ಬೆಗೊಟ್ಟು, ಏ/?/ ಸರಭಸಂ ಪರಿಯಿಪರ್ (Rśv. 6, 11 va.). ತಿವಿವ, ಮರಳ್ಚುವ, ಅಬ್ಬರಿಪ, ಗರ್ವಿಪ, ಆರ್ವ...ನೆ/?/ ನೂಂಕುವ ಏ /?/ಯ ಬಲಂ (13, 84). ವಿರಹಿತಜ್ಞಾನಿಗಳ್ ಅಸಂಖ್ಯಾತರಿಗೆ ಹೊ/?/ಹೊ/?/ಗೆ ಎನ್ದು, ಮುಳಿದು, ಅಬ್ಬರಿಸಿ, ಕೆಯ್ತಾಳಂಗಳಂ ಹೊಯ್ದನು ಹಲಾಯುಧನು (Bp. 25, 32). ನಿಬ್ಬರದ ನಿಡುಬೊಬ್ಬೆಗಳನ್ ಇಡುತ, ಉಬ್ಬರಿಸುತ, ಅಬ್ಬರಿಸುತ, ಆರುತ, ಬಿಬ್ಬಿಬಾವಯ್ಯಗಳು ಗೊಬ್ಬೂರೊಳಗೆ ಹೊಗುತಿರಲು (56, 14; see also 16, 20; 56, 25). ಸಿಂಹವು ಎಚ್ಚತ್ತು, ಎದ್ದು, ನಿನ್ತು, ಅಬ್ಬರಿಸಿ (B. 4, 90). ಗುಡುಗು ಬಹಳ ಅಬ್ಬರಿಸಿದ ಬ/?/ಕ (4, 186). see J. 6, 17; 10, 12; Dp. 61, 4.

2. 2.
   2.

   to desire (S. Mhr.).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಆರ್ಭಟಿಸು.
   2. ಆವರಿಸು.