ಅವಚು

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಅಪ್ಪು.
   2. ಆವರಿಸು.
   3. ಜೋಡಿಸು.
   4. ಅದುಮು.

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   to place in such and such a manner, position, predicament, etc.

2. 2.
   noun

   = ಅವಚಱು2.

3. 3.
   verb

   to cause to join.

4. 4.
   verb

   to lay on, to fix on.

5. 5.
   verb

   to cause to happen.

6. 6.
   verb

   to provide; to make available.

7. 7.
   verb

   to cause to wear (a dress ornament etc.); to decorate (as with flower on the head).

8. 8.
   verb

   to rub oil or ointment on.

9. 9.
   verb

   to embrace; to cuddle.

10. 10.
    verb

    to be associated with; to join (oneself) with.

11. 11.
    verb

    to get; to obtain; to have.

12. 12.
    verb

    to hold firmly; to grass.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vt.

   (press) 1 to grab, to press or hold firmly ű ಹೋಗಬಾರದು ಎಂದು ಅಮ್ಮ ಕೈಯನ್ನು ಅವಚಿ ಹಿಡಿದರು. Mother grasped my arm fast to prevent me from going. 2 to embrace ű ಹೊರಗೆ ಹೋಗಬೇಡ ಎಂದು ಹೆಂಡತಿ ಮಗನನ್ನು ಅವಚಿದಳು. The wife embraced her son saying: “Don’t go!”

2. 2.
   vt.

   (press) [Ka. D169] (Kitt.)

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   = ಅಗಚು etc., ಅದಕು 1, etc., ಅವುಕು etc., ಅವುಚು 1. to press; to hold firmly, to confine, to embrace. ತಾಯಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಎದೆಗೆಅವಚಿ ಕೊಣ್ಡು (B. 1, 24). ಹೆಂಗಸರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಎದೆಗೆ ಅವಚಿ ಕೊಣ್ಡು (5, 155). ಕಮ್ಬಿಯನ ಅವಚಿ ಕೊಣ್ಡು (Bp. 44, 6). ತನ್ನ ಉರದ ಸೆಜ್ಜೆಯನ ಒಡನೆ ಕಂಕು/?/ಲಿ ಅವಚಿ ಕೊಳುತಂ (47, 46). see Bh. 1, 14, 20; 2, 10, 13; 7, 1, 4.

2. 2.
   2.

   = ಅವಿಚು etc. to hide (v. t.), etc. (My.).