ಆರೋಪಿಸು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   to bring formal charges against (of doing wrong, breaking the law, etc.); to accuse; to charge.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vt.

   1 (relat.) to attribute, to ascribe, ű ವ್ಯಕ್ತಿ ದೊಡ್ಡವನಾದರೆ ಅವನ ಹಿಂಬಾಲಕರು ಎಲ್ಲ ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಆರೋಪ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. If someone is big his followers ascribe all good qualities to him. 2 (accuse) to charge, to accuse ű ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಮಂತ್ರಿ ಲಂಚವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆಂದು ಆರೋಪ ಮಾಡಿದವು. Newspapers accused that the minster had taken a bribe. [Sk.] = ಆಪಾದಿಸು (āpādisu)

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   to apply, to attribute, to ascribe (My.; Si. 69). ಪ/?/ವನಾರೋಪಿಸುವುದು (J. 7, 10).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಆಪಾದನೆ ಮಾಡು.
   2. (ಒಂದು ವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದ ಗುಣವನ್ನು) ಹೊರಿಸಿ ಹೇಳು.

2. 2.

   1. ಆಪಾದನೆ ಮಾಡು.
   2. (ಒಂದು ವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದ ಗುಣವನ್ನು) ಹೊರಿಸಿ ಹೇಳು.