ಆಶ್ರಿತ

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   (masc.) one who seeks or is under another's protection, support or care; a protégé; a refugee; a dependant.

2. 2.
   adjective

   being under the protection of, depending on, relying on another for support or aid; dependent.

3. 3.
   adjective

   originated from.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   adj., m.

   (prot.) ｟ f. ಆಶ್ರಿತೆ｠ protected, sheltered, dependant〈person〉

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   dwelling in; resorting to; having sought the protection of (My.); protected (My.); practising; using; being cognate (Śmd. 26); being connected with (276); being dependant on; a dependant (B. 2, 20; 4, 117). see Bp. 36, 38; 55, 17.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಆಧಾರವಾಗಿ ಹೊಂದಿದುದು.
   2. ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ.

2. 2.

   ಆಶ್ರಯಿಸಿದ.