ಉಡಾಫೆ

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   the quality, state or fact of being indifferent; lack of concern, interest or feeling; apathy; indifference.

2. 2.
   noun

   a boastful talk or manner; bragging; bluffing.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   (speech) 1 telling something without seriously meaning it, insincere talk to just satisfy the people momentarily ű ಆಚಾರಿ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಆಭರಣ ಕೊಡದೆ ಉಡಾಫೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. The goldsmith simply has been bluffing without doing the job in time. 2 casual bragging, casual boasting, vain talk 3 disowning one’s words ű ಮಂತ್ರಿಗಳು ನಾನು ಆ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಉಡಾಫೆ ಹೊಡೆದರು. The minister tried to escape saying “I din’t mean it.” 4 telling a lie to the occasion ű ಕಳ್ಳ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಾಗ ಏನೋ ಉಡಾಫೆ ಹೇಳಿ ಪಾರಾಗಲು ನೋಡಿದ. When the thief was caught he tried to escape by some lame excuse.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   denial, rejection, slight, scorn (C.; H.).