ಉಪಕಾರ

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   a help; service, kindness done for or received (another) from; the act of doing good or helping others, esp. by giving money for charitable purposes; benefaction.

2. 2.
   noun

   he who extends help, service, kindness, etc to another (esp. in need).

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   (help) beneficence, help

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   help, assistance; benefit; a favour, a kindness. ಉಪಕಾರಕ್ಕೆ ಅಪಕಾರ ಮಾಡ ಬೇಡ. -ಉಪಕಾರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಉಪದ್ರಬನ್ತು (Prvs.). ಉಪಕಾರ ಅ/?/ to know, acknowledge or remember a kind act, etc., to be grateful (My.). ಉಪಕಾರವ/?/ಯದವನ ನಿಪುಣನೆನ್ದು ಹೇ/?/ ಬೇಡ (Prv.). ಉಪಕಾರ ತಿಳಿ. = ಉಪಕಾರ ಅ/?/ = (My.; G. 150). ಉಪಕಾರ ತೀರಿಸು, to return a kindness, to requite a favour (S. Mhr.; B. 3, 126). ಉಪಕಾರ ನೆನಸು. -ಉಪಕಾರ ಅ/?/ (C.; B. 2, 40. 49; 3, 127; 5, 211). ಉಪಕಾರ ಮ/?/ to be unmindful of benefits or kindness (C.; B. 4, 75). ಉಪಕಾರ ಮಾಡು to do a favour, etc., either ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಉಪಕಾರ ಮಾಡು (Bp. 32, 46; C.), or ಒಬ್ಬನ ಮೇಲೆ ಉಪಕಾರ ಮಾಡು (B. 3, 125. 126. 128; 5, 179). ಉಪಕಾರಸ್ಮರಣೆ remembrance of a kind act, gratitude (My.). ಉಪಕಾರ ಸ್ಮರಿಸು. = ಉಪಕಾರ ಅ/?/ (My.; Cb. 32). ಉಪಕಾರ ಹೊ/?/ಸು to put under obligation, to oblige (a person). ಒಬ್ಬನ ಮೇಲೆ ಉಪಕಾರ ಹೊ/?/ಸು (S. Mhr.). ಉಪಕಾರ ಹೊ/?/ to be under (one's) obligation (B. 5, 213). ಒಬ್ಬನ ಉಪಕಾರ ಹೊತ್ತು ಕೊಳ್ಳುವದು (S. Mhr.).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಸಹಾಯ.
   2. ಉಪಕಾರ ಮಾಡುವವನು.