ಉರಿಪು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   the act or an instance of burning.

2. 2.
   verb

   to cause to be consumed by fire; to burn.

3. 3.
   verb

   ಉರಿಪೆಪಡು uripepaḍu to be consumed by fire; to be burnt.

4. 4.
   noun

   mental agony; suffering; torture.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   (fire) burning ♢ vi. —ಬರು

2. 2.
   vt.

   (fire) to burn, to cause to burn

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   = ಉರಪು 1, ಉರುಪು 1, ಉರುವು 1, ಉರುಹು, ಉರ್ಪು 1. to cause to burn or flame, to inflame, to set on fire, to consume with fire [ಹೋಮಾಗ್ನಿಯನೆ/?/ಕೆಯಗಾಳಿಯಿಂ ನನ್ದಲೀಯದುರಿಪುವ ರಾಜ ಹಂಸೆಗಳುಮಂ Pb. 1, 115 va.; Ap. 14, 54]; (ಅಗ್ನಿಬಾಧ Śmd. Dh.; Abh. P. 1, 27).

2. 2.
   2.

   = ಉರಪು 2, etc. burning. (My.). [ಉರಿಪಿತ್ತ ಶೋಕ ಪಲ್ಲವ ವಿರಚಿತ ಶಯನೀಯಮೆನ್ನ ಮೆಯ್ಯಂ Kr. 3, 37].

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಉರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡು.
   2. ಸುಡು.

2. 2.

   1. ಉರಿಯುವಿಕೆ.
   2. ತಾಪ.