ಉರುಳು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   to move (oneself) along a surface by rotation without sliding; to roll.

2. 2.
   noun

   a rope or cord with a loop formed at one end by means of a slipknot so that the loop tightens as the rope or cord is pulled; a noose.

3. 3.
   noun

   (in intransitive sense) the act of rolling along a surface by rotation without sliding.

4. 4.
   noun

   the act of rotating on an axis (as a wheel of a machine).

5. 5.
   noun

   ಉರುಳು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವವನು ತನ್ನ ಕೊರಳ ಚಂದ ನೋಡಿಕೊಂಡ uruḷu hākikoḷḷuvavanu tanna koraḷu canda nōḍikoṇḍa (prov.) a man committing suicide, is fascinated by his body.

6. 6.
   verb

   to fall suddenly, clumsily or helplessly.

7. 7.
   verb

   to fall or decline suddenly, as from the position of power, high value, etc.

8. 8.
   verb

   to come down in ruins; to collapse.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   (knot) running knot, noose, snare

2. 2.
   vi.

   (move) 1 (a round object) to fall down, to roll down, to roll over 2 to die, to ruin

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   = ಉರುಳ್ 1, etc. P. p. ಉರುಳಿ (Si. 116; Bp. 57, 55; Rām. 5, 8, 75. 89). ಉರುಳೊ (i. e. ಉರುಳುವ Bp. 57, 45). ಲೋಟಾ ಎಮ್ಬ ಪಾರಿವಾಳಗಳು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಉರುಳುತ್ತ ಹೋಗುತ್ತವೆ (B. 3, 114). ಉದ್ದು ಉರುಳಿದರೆ ಹೆದ್ದಾರಿ ದಾಟೀತೆ (Prv.). ಉರುಳಾಡು. -ಆಡು to roll about (My.). ಅವನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಉರುಳಾಡ ಹತ್ತಿದನು (B. 2, 16). ಉರುಳ್ಯಾಡು. -ಆಡು. = ಉರುಳಾಡು (ಲುಣ್ಠನ G.; My.).

2. 2.
   2.

   = ಉರಲ್ 3, ಉರುಟು 5, ಉರ್ಲು 3, ಉರ್ಳು 2. rolling; a wheel, etc. (T. ಉರುಳ್ circular; a wheel). ಉರುಳಾಣಿ. -ಆಣಿ. = ಉರುಟಾಣಿ (My.). ಉರುಳುಗಡ್ಡೆ. = ಉರಲಗಡ್ಡೆ (My.). ಉರುಳುಸೇವೆ a religious vow or penance, which consists in rolling the body to the right for a considerable distance, or round a temple (My.).

3. 3.
   3.

   = ಉರಲ್ 1, etc. a noose, etc. (My.). ಒಡ್ಡಿದ ಉರುಳುಗಳೊ (Bp. 40, 4). ಇನ್ದ್ರಿಯಸಂಗದ ಉರುಳುಗಳು (40, 59). ಉರುಳುಗಣ್ಣೆ. -ಕಣ್ಣೆ. = ಉರುಳು (J. 2, 57). ಉರುಳುಗೆಡಹು. -ಕೆಡಹು to make fall into a snare (Rām. 6, 30, 32).