ಊದು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   a gum resin obtained from various Arabian and African trees (genus Boswellia) of the bursera family and used in perfumes and as incense; olibanum; frankincense.

2. 2.
   verb

   to increase in volume or become larger as a result of pressure from within; to dilate; to swell.

3. 3.
   verb

   (the wind or a current of air) to move with some force; to blow.

4. 4.
   noun

   the act of a person who slanders.

5. 5.
   verb

   to become larger at a particular point (as of the body).

6. 6.
   noun

   ಊದಿನಕಡ್ಡಿ ūdina kaḍḍi = ಊದುಕಡ್ಡಿ.

7. 7.
   verb

   to blow air from the mouth.

8. 8.
   verb

   to blow a wind-instrument to produce a sound or series of sounds.

9. 9.
   verb

   ಊದಿಕೊಂಡಿರು ūdi koṇḍiru to have suppressed anger, which is being shown by the countenance; ಊದಿಕೊಳ್ ūdikoḷ = ಊದು2; 3) to be angry from being dissatisfied.

10. 10.
    verb

    to utter a slander about.

11. 11.
    verb

    ಊದುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒದರುವುದನ್ನು ತಂದ ūduvudannu biṭṭu odaruvudannu tanda (prov.) to get rid of a minor nuisance, bring a bigger one; ಊದುವ ಶಂಖ ಊದಿಬಿಡು, ಆದಹಾಗೆ ಆಗಲಿ ಮಾದಪ್ಪನ ಜಾತ್ರೆ ūduva śaŋkavannu ūdibiḍu ādhāge āgali mādappana jātre (prov.) the dog barks more out of custom than care of the house; 2. do what though ought, let come what may.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಬೀಸು.
   2. ಬಾಯಿಂದ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಹೊರಡಿಸು.
   3. ಧ್ವನಿಮಾಡು.
   4. ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಳು.
   5. ದಪ್ಪನಾಗು.
   6. ಲೋಬಾನ.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   = ಊಬು 1. to blow (ಶ್ವಾಸಪ್ರಹರಣ Śmd. Dh.; C.; T., M., Te., Tu. ಉರಿಪ್ಪು cf. ಉಸುರು 2); to purify or refine metal with the blow-pipe (My.; Te.). 2, to become inflated, to be puffed up, to swell, to be distended (My.; T., M., Te., Tu.; Te. also ಊ/?/). [ಮೊರೆದೆ/?/ಗಿಕೊಳ್ವ ಮ/?/ ಭೋರ್ಗರೆದೂದುವ ಗಾಳಿ ಸಿಡಿದು ಪೊಯ್ವ ಸಿಡಿಲ್ ಕಾರಿರುಳೊಳಗುರ್ವಂ ಪಡೆದಿರೆ Ap. 6, 32]. ಕಿವಿಗಳನ್ ಅಕ್ಷಿಗಳುಮಂ ನೆಟ್ಟನೆ ಊದುವಳು (Bp. 15, 10). ಊದುವ ಬಿ/?/ಗಹಳೆಗಳು (56, 17). ಊದುತ (58, 23). ಪಿಳ್ಳಂಗೋವಿ ಊದುವವನು (ವೇಣುಧ್ಮ Si. 340). ಕೊ/?/ಲನ್ ಊದುವ ಬಸು/?/ (ಹೆಣಂ Bp. 46, 58). ತಾಯ್ವಿಡಿ...ಊದಿದುದೊ ಸೋಷ್ಣಜಳಮಂ ಬಸು/?/ (Rśv. 5, 40). ಗೇರ ಪಣ್ಣನ್, ಇದು ಕೆಣ್ಡಮ್! ಎನುತ್ತಂ, ಸಾರಿ, ಮೇಲೆ ತೃಣಮ್ ಇಟ್ಟು, ಅದನ್ ಊದಲ್ (9, 23). ಹಾದಿಯೊಳ್ ಊದಿದನ್ ಒರ್ವಂ, ಬೂದಿ ಕರಂ ಪಾ/?/, ಕೆಣ್ಡಮಂ (9, 26). ಮೂಡಣ ಎಲರ್ ಊದೆ (9, 30). ಚಿತ್ತಜಂ ತಮ್ಬೆಲರೊಳ್ ಊದಿದೊಡೆ (J. 26, 13). ಊದಿದ ಅಷ್ಟೂ ಬೆಳ್ಳಿ ಬೂದಿ ಆಯಿತು (Prv.; see another Prv. s. ಓ 2). ಕಲ್ಲಿದ್ದಲಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸಿ, ಅದ/?/ಳಗೆ ದೊಡ್ಡದೊನ್ದು ಉಕ್ಕಿನ ತುಣ್ಡು ಚೆಲ್ಲಿ, ತಿದೀ ಊದುವನು (B. 4, 157). ಕದ ಊದಿಕೊಣ್ಡಿತು (My.). ಊದ್ಯೂದು rep. see Prv. s. ಕುಟ್ಟು 1.

2. 2.
   2.

   blowing. (Śśv. 2, 42 va.). 2, swelling, swollen state. (Te. ಊದು, ಊದೆ M. ಊತ್ತು swelling, greatness). ಊದು ಕಾಮಾಲೆ. = ಊದುಗಾಮನಿ (My.; T.; Tu. ಊದು ಕಾಮೆಲಿ). ಊದುಗಲ್ಲ a swollen cheek; a double chin (My.). ಊದುಗಾಮನಿ. -ಕಾಮನಿ a kind of jaundice by which the body swells (S. Mhr.). ಊದುಗಾಲು. -ಕಾಲು a swollen leg (My.). ಊದುಗೊ/?/ವೆ. -ಕೊ/?/ವೆ a tube used in blowing a fire; a blow-pipe (C.). ಊದುಬಟ್ಟಿ a morbidly swollen body (My.). ಊದುಹೊಟ್ಟೆ. = ಊದುಬಟ್ಟಿ (My.).

3. 3.

   = ಊದ (C.). ಊದಿನಕಡ್ಡಿ. = ಊದಬತ್ತಿ (C.). ಊದುಗಡ್ಡಿ. = ಊದಿನ ಕಡ್ಡಿ (My.). ಊದುದಾನಿ. = ಊದುಬತ್ತಿಗಿಡ (My.). ಊದಬತ್ತಿ. = ಊದುಬತ್ತಿ (C.). ಊದುಬತ್ತಿಗಿಡ a receptacle for the ūdubatti made of metal in the form of a tree (C.).

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vt.

   1 (air) to breathe hard and quickly with rounded lips to blow《a fireplace》 , to blow away《dust, etc.》2 (mus.) to sound《horn, flute, etc.》by blowing air 3 (smell) to drive《aromatic fume》to an idol by fanning with hand 4 (inf.) to whisper《a secret, etc.》 ű ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವಳು ನಮ್ಮ ಸೊಸೆಗೆ ಏನೋ ಊದಿದಳು. The woman of the neighbouring house whispered something into the ears of our daughter-in-law. vi. (swell) to swell, to become inflated, to be puffed up, to be distended (as a wound, boil, etc.) n. Ĺ 1 (air) blowing 2 (med.) swelling, swollen state 3 (smell) driving《aromatic fume》to an idol by fanning with hand

2. 2.
   n.

   (smell) frankincense