ಒಕ್ಕಲ್

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   = ಒಕ್ಕಲು1.

2. 2.
   noun

   = ಒಕ್ಕಲು2.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   (agr.) threshing (Pb.12.9V)

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   (fr. ಒಕ್ಕು 2). = ಒಕ್ಕಿಲ್ thrashing. ಒಕ್ಕಲಾಯಿತು thrashing is over (My.). ಒಕ್ಕಲಿಕ್ಕು. -ಇಕ್ಕು to thrash down, to destroy, to kill; to trouble greatly. [ತನ್ನ ಬಲಮೆಲಮಂ ಜವನನ್ತೊಕ್ಕಲಿಕ್ಕೆ ಕೊಲ್ವ ಕಳಶಕೇತನನಂ ಯತ?ಜ್ಞಸೇನನುಂ ಮಾಣದೆ Pb. 12, 21 va.; ಗೂಳಿಯಾಗಿ ಹೋ/?/ ಎಲ್ಲರ ತೊತ್ತಳದುಳಿದು ಒಕ್ಕಲಿಕ್ಕಿ ಮಿಕ್ಕುಮೀ/?/ ನನ್ದಿ ಮಹಾಕಾಳನೆಮ್ಬ ಗಣೇಶ್ವರನಾಗಿರ್ದನು Cv. 18]. ಮಾರ್ಮಲೆತ ವೀರಕಿತಾತರನ್ ಒಕ್ಕಲಕ್ಕಿ, ಧಾತ್ರಿಗೆ ಪೊಸ ರಕ್ತ ಪೂರಮ್ ಎಸಗಿತ್ತು ಅದು ಕೇಸರಿ (Rśv. 5, 117). ಎಕ್ಕತುಳಕತ್ತಲೆಯನ್ ಒಕ್ಕಲಿಕ್ಕುತಮ್ ಅ/?/ವಿಗೆ ಇಕ್ಕೆಯನ್ ಇರದೆ ತಿಳಿದು (Cidakhaṇḍānubhavasāra 1, 7). ಚಿಕ್ಕಾಡಿ ತಗಣೆಯೂ ರಕ್ಕಸರು ಜಾರೆಯರುಮ್ ಒಕ್ಕಲಿಕ್ಕುವರು ಇರುಳೆಲ್ಲ, ಬೆಳಗಾಗೆ ಸುಕ್ಕಿದನ್ತಿಹರು (Sp.). see Abh. P. 10, 63; Grj. 6, 5; Śśv. 2, 14; J. 14, 6; 16, 34; 23, 1; Sś. in B. 5, 50.

2. 2.
   2.

   (fr. ಒ/?/). = ಒಕ್ಕಲು residing; a residence, a home; tenancy; a resident; a tenant; a tenant of the soil, a husbandman, a farmer [ವಸ್ತು ವಾಹನಮುಮಂ ಮುನ್ದಿಟ್ಟು ಮೂವಿಟ್ಟಯೊಕ್ಕಲವೋಲಿಂ ಬೆಸಕೆಯ್ವೆ Pb. 9, 16; ದುರ್ಯೋಧನನೊಕ್ಕಲಂ ಪುಡಿಯೊಳ್ ಪೊರಳ್ಚುವನ್ತೆ ಪಾಸಂಗೆ ಯಂ ಪೊರಳ್ಚಿ Pb. 6, 71 va.]; a tenant under government, etc., a subject; [group, family. ಆಜಿಯೊಳ್ ಭಯಂಕರ ತರಮಪ್ಪಿನಂ ಪಗೆವರೊಕ್ಕಲೊಳೋವೆನಲೊರ್ವರಿಲ್ಲದನ್ತಿರೆ ತವೆಕೊಲ್ಗುಂ Pb. 9, 57]; (My.; Tu. ಒಕ್ಕೆಲ್). see ಪೇರ್ Sp. s. ಅಕ್ಕಸಾಲೆಯ; ಮಾನ್ಯದೊಕ್ಕಲ್ Prv. s. ಬಿಡು 1. ಒಕ್ಕಲಾಗು. -ಅಗು to become a tenant, etc; to begin to live prosperously in every way. ಒಕ್ಕಲಾದಂ (ಬ/?/ Śmd. I). ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದೆ ಬಾ/?/ ಧನಿಕನನ್ ಅಕ್ಕ/?/ನ್ದೆ, ಈರಯ್ದು ಸಾಸಿರದ ಒಕ್ಕಲಾಗಿಯೆ ಬದುಕು ನೀನ್! ಎನ್ದು, ಉ/?/ಪರಿಸಿದನ್ತೆ (Bp. 1, 34). [— ಒಕ್ಕಲೆತ್ತು. -ಎತ್ತು to leave the residence. ಆ ಕಾಗೆ ಮನೆಯ ಹೊಕ್ಕಡೆ ಒಕ್ಕಲೆತ್ತಿಹೋಹ ಮರ್ಕಟನ ಭಕ್ತಿಯನ್ತಾಯಿತ್ತಯ್ಯಾ Cv. 500].

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಒಕ್ಕುವಿಕೆ.
   2. ಮನೆ.
   3. ಮನೆತನ.
   4. ಬೇಸಾಯಗಾರ.