ಒಟ್ಟಯ್ಸು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   = ಒಟ್ಟಿಸು.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vt.

   (join) to collect, to assemble《rubbish or useful things》(without order) [Ka. D958] = ಒಟ್ಟಿಸು (oṭṭisu)

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   ಒಟ್ಟೈಸು = ಒಟ್ಟಯಿಸು, ಒಟ್ಟವಿಸು to collect, to be accumulated, as tears (Sarpabhūṣaṇa in B. 5, 320); to become one, to collect, to be converged to a focus (Grj. 8, 50); to come together, to assemble (Abh. P. 14, 132 va.); to shrink, to contract (Grj. 1, 87). 2, to join (v. t.), to amass, to heap together, to pile up (Bp. 16, 8); to assemble (v. t.), to convene (Grj. 2, 106 va.); to subject, to conquer, to overwhelm (Bh. 1, 7, 62; J. 25 sum.). [ಜರೆ ಬನ್ದೊಟ್ಟೈಸೆ ಮಾಣ್ದಿರ್ದಳೀಪೆನಗಿದೆ ಮುಂ ಸಾಲದೇ Ap. 2, 49; ತನ್ನಿಚ್ಛೆಯಿನ್ದಂ ಮೆ/?/ದುಮೊಟ್ಟಯಿಸಿಯುಯ್ದು ಬಾತ್ತಿರೆ Ap. 51, 7].