ಒಬ್ಬುಳಿ

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   a collection of large number of persons at one place; an assemblage; a group.

2. 2.
   noun

   a place; a particular area or locality.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಒರ್ಬುಳಿ a joining; a mass, a multitude (ಮೊಕ್ಕಳ, ಹೊರಳಿ, ಒಟ್ಟಿಲ್ etc., ಶ್ರೇಣಿಕೆ Kk. 17; ಹೊರಳಿ, ಬಳಗ etc. Śm. 54; J. 4, 13; 10, 16; 19, 21). ಒಬ್ಬಳಿಯಾಗಿ ಮಾಡುವುದು (ಸಮಾಹಾರ, ಸಮುಚ್ಚಯ Nr.). ತೀರಿದುದು ತಮದ ಒಬ್ಬುಳಿ (Rām. 14, 1). ಒಬ್ಬುಳಿಗೂಡು. -ಕೂಡು to join together. ಹಲವು ಪದಾರ್ಥಂಗಳ ಒಬ್ಬುಳಿಗೂಡಿ ಕ್ರಿಯೆಯ ನುಡಿಹ ಎಮ್ಬುದ/?/ಲ್ಲಿ ಚಶಬ್ದಮ್ ಎನಿಸುಗು (Nr.).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   ಗುಂಪು.