ಒರಳು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   a heavy vessel of stone, usu. firmly set into the ground, with a cup-shaped cavity in which grains, corns, etc. are pounded with a pestle; a mortar.

2. 2.
   verb

   to scream; to yell - a) to cry out loudly; b) to utter a shrill, loud, piercing cry in fright, pain, etc.

3. 3.
   noun

   ಒರಳಲ್ಲಿ ಕೂತರೆ ಒನಕೆಯ ಪೆಟ್ಟು ತಪ್ಪೀತೆ? oraḷalli kūtare onake peṭṭu tappīte one cannot protect himself from burning by jumping into the fire; gather thistles and expect prickles; ಒರಳಲ್ಲಿ ಹರಳು ಹುರಿದರೆ ಅರಳು ಆದೀತೆ? orḷalli haraḷu huridare araḷu ādīte? action sans wisdom can never bring the desired result; ಒರಳು ಹೋಗಿ ಮದ್ದಳೆ ಸಂಗಡ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ oraḷu hōgi maddaḷe saŋgaḍa hēḷida hāge a simile used to describe a situation of one agonised person going to another similarly agonised person, for sympathy.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   (agr.) mortar of stone or hard wood to pound rice, etc.

2. 2.

   ಒರಲ್, ಒರಲು, ಒ- mortar ರ್ಳು, ಒಱಲು, ಒಱಳು vi. (sound) to ಒರಳು cry with pain, to scream n. (sound) cry out of pain = ನರಳು, ಒರಲು (naraḷu, oralu)

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಒರಳ್ etc. (C.). ಒರಳಲ್ಲಿ ಕೂತರೆ ಒನಕೇ ಪೆಟ್ಟು ತಪ್ಪೀತೇ? -ಒರಳಲ್ಲಿ ಹರಳು ಅರಳು ಆದೀತೇ? -ಒರಳು ಹೋಗಿ, ಮದ್ದಳೇ ಸಂಗಡ ಹೇ/?/ದ ಹಾಗೆ (Prvs.). see ಒತ್ತೊರಳು Prv. s. ಬೆರಳು. -ಒರಳುಕಲ್ಲು a stone mortar (C.).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಅರಚು.
   2. ಒರಳುಕಲ್ಲು.