ಕಚ್ಚು

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಹಲ್ಲಿನಿಂದ ಹಿಡಿ,- ಕಡಿ.
   2. ನೋಯು.
   3. ಬಾಧಿಸು.
   4. ಸೋರು.
   5. ತೊಳೆ.

2. 2.

   1. ಕಲಗಚ್ಚು.
   2. ಒಂದು ಬಾರಿ ಕಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು.
   3. ಕತ್ತರಿಸಿ ಮಾಡಿದ ಗುರುತು,- ನೀರು.
   4. ನೋವು.
   5. ಮತ್ಸರ.

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   an act or process of washing.

2. 2.
   noun

   a small bite or portion of food; a morsel.

3. 3.
   verb

   to bite - a) to seize, pierce or cut with the teeth or with parts like jaws; b) to sting, as an insect.

4. 4.
   verb

   to wash; to clean by means of water.

5. 5.
   noun

   a mark of the teeth left when bitten; a dent made by biting.

6. 6.
   noun

   water in which the feet (of a respectable person) is washed.

7. 7.
   verb

   to give a kiss to (a person or thing); touch or caress with the lips; to kiss.

8. 8.
   verb

   (fig.) to feel the pang; to experience a sharp pain.

9. 9.
   noun

   water in which rice is washed before being cooked.

10. 10.
    noun

    a wound as made by cutting with a sharp instrument or biting with teeth; a dent made (on the surface) by or as by a blow.

11. 11.
    noun

    the distress or suffering, mental or physical, caused by great anxiety, anguish, grief, disappointment, etc.; a pain.

12. 12.
    verb

    (fig.) to inflict pain; to cause another suffer pain.

13. 13.
    verb

    to stick to; to get fastened to; to fit properly or tightly.

14. 14.
    noun

    a piece removed from a whole by biting or cutting.

15. 15.
    verb

    ಕಚ್ಚುವ ನಾಯಿ ಬೊಗಳುವುದಿಲ್ಲ kaccuva nāyi bogaḷuvudilla a man of action never boasts of himself, but acts; ಬಾಯಲ್ಲಿ ಬೆರಳಿಟ್ಟರೆ ಕಚ್ಚಲು ಬಾರದಿರು bāyalli beraḷiṭṭare kaccalu bāradiru (sarc.) to appear very innocent, naive or gullible; to be a babe in woods.

16. 16.
    noun

    avenging of an injury or offence; revenge; vengeance.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   = ಕರ್ಚು 1. to bite; to sting (C.). 2, to smart, to gripe, to ache, as the stomach; to bite, as pepper, etc. (C.). ಕೆಡಕುಹು/?/ ಕಚ್ಚಿತ್ತು ಮಗನಂ (Bp. 48, 8). ಅವುಡಂ ಕಚ್ಚಿ ಕೊಳುತ (31, 13). ಕಚ್ಚುವ ಜೀ/?/ಜಿಮ್ಬೆ (Si. 176). ಹೊಟ್ಟೆ ಕಚ್ಚಿ ಭೇದಿಗಳ್ ಆಗುವಿಕೆ (201). ಕಚ್ಚಿದರೆ ಕಚ್ಚುವದು; ಕಿಚ್ಚಲ್ಲ, ಚೇ/?/ಲ್ಲ (i. e. pepper Sp.). ಹಾವು ಕಚ್ಚಿದುದು (ದಷ್ಟ Mr. 391). ಒನ್ದು ನಾಯಿ ಮಾಂಸದ ಕರಣೆಯನ್ನು ಕಚ್ಚಿ ಕೊಣ್ಡು (B. 2, 4). ಆ ಹಾವನ್ನು ಕಚ್ಚಿ ಕೊಣ್ಡು ಹೋಯಿತು (2, 28). ಕಚ್ಚೋ ನಾಯಿ ಬೊಗಳದು, ಬೊಗ ಳೋ ನಾಯಿ ಕಚ್ಚದು. -ಕಚ್ಚೋ ನಾಯಿಯ ಮುನ್ದೆ ಕಣ್ಡುಗ ಹಾಕಿದ (Prvs.). see Bp. 46, 22; J. 13, 18; 24, 10, 11; B. 2, 47; Prvs. s. ಕನ್ನಮ್ಬಾಡಿ. -ಕಚ್ಚಾಟ. -ಆಟ mutual biting (C.). 2, quarrel (C.). see Prv. s. ಮಚ್ಚೆನಾಲಿಗೆ. -ಕಚ್ಚಾಡು. -ಆಡು to bite one another, as dogs (C.). 2, to quarrel (C.). see B. 5, 32.

2. 2.
   2.

   = ಕರ್ಚು 2. biting; a bite; an incision; a notch, a nick; a wound. (cf. ಕಕ್ಕು 1). ಗಿಡಕ್ಕೆ ಚೂರಿಯಿನ್ದ ಕಚ್ಚು ಹಾಕಿದರೆ (B. 2, 32). ತುಬಾಕಿಯ ಬಾಯಿ ತಗಲಿ ಆ ಗಿಡಕ್ಕೆ ಕಚ್ಚು ಬಿದ್ದದೆ (3, 45). ಮೇಲ್ದೋಟಿಗೆ ಚೂರಿಯಿನ್ದ ಕಚ್ಚು ಹಾಕುವರು (4, 40). ಗಿಡದ ಬೊಡ್ಡಿಗೆ ಕೊಡ್ಲೆಯಿನ್ದ ಕಚ್ಚು ಹಾಕಿದರೆ (4, 70). ಕೆಯ್ಗೆ ಉಳಿಯಿನ್ದ ಕಚ್ಚಾಯಿತು (C.). 2, a bit, a fragment, a piece (My.).

3. 3.
   3.

   = ಕರ್ಚು 4. washing; water in which raw rice has been washed (C.; ಯೂಷ G.; Te. ಕಚ್ಚು, ಕಡುಗು, ಕಲಿ T. ಕ/?/). see ಅಕ್ಕಿಗಚ್ಚು, ಕಲಗಚ್ಚು

4. 4.
   4.

   to join (v. i., My.; see ಕದೆ).

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.

   ಕರ್ಚು1 vt. (bio.) 1 to bite 2 to sting n. (med.) Ĺ 1 a morsel (of food, etc.) 2 wound by biting or cutting or pricking = ಕರ್ಚು (karcu)1

2. 2.
   vi.

   (join) to join (as brick all and the cement plaster) ű ಹಳೆಯ ಗೋಡೆಗೆ ಗಾರೆ ಕಚ್ಚುವುದಿಲ್ಲ. Old wall does not hold the mortar.

3. 3.
   vt.

   to wash 《as foot of a guest, raw rice, etc.》 n. water in which raw rice has been washed