ಕಲ್

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   the act, process or an instance of learning; the acquiring of knowledge or skill.

2. 2.
   noun

   solid non-metallic mineral matter, of which rock is made; a piece of this, esp. a small piece; a stone.

3. 3.
   verb

   to gain knowledge of or skill in, by study, experience or being taught; to learn.

4. 4.
   verb

   ಕಲ್ತನ್ kaltan educated, a learned man.

5. 5.
   noun

   ಕಲ್ಲಂ ನಿಱಿಸು kallam nirisu to plant a stone pillar, as a symbol. 2. to establish an inscripted stone; ಕಲ್ಲ ಹಾಯು kalla hāyu to dash against a stone; ಕಲ್ಲ ಹುಯ್ಯಿಸು kalla huyyisu to cause to write, mark or engrave on the surface of a stone; 2. to cause to dress a stone.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vt.

   (edu.)｟past ಕಲ್ತ್-, ಕಲಿತ್｠to learn

2. 2.
   n.

   (min.) stone [Ka. D1298] ಕಲ್ಲು (kallu)1

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   = ಕಲಿ 1. to learn [ಎನ್ತಪ್ಪೊಡಂ ಕ್ಷಣಕನಂ ಮಿಥ್ಯಾವಿನಯದಿನ್ದಿಳಿಸಿ ಕಲ್ವೆನೆಮ್ಬುದೊನ್ದು ಬುದ್ಧಿಯಿನ್ದಂ ಮನೆಗೆ ಬನ್ದು Vr. 5, 22; ನಾನಾದೇಶ ನರೇನ್ದ್ರರುಂ ಘಟೋದ್ಭವನ ಧನುರ್ವೇದಮನೆ ಕಲಲ್‌ವನ್ದು Pb. 2, 56; Kr. 1, 9; Ap. 14, 139 va.]; (ಅಭ್ಯಾಸ Śmd. Dh.; Śm. 108; Tu., T., M.; Te. ಕ+ಚು). P. p. ಕಲ್ತು (Śmd. 230. 272). see Abh. P. 3, 150; Rśv. 4, 76; 13, 64; ನಡೆಗಲ್, ನುಡಿಗಲ್

2. 2.
   2.

   learning. ಕಲ್ಲಾಯ್ತ. -ಆಯ್ತ (Śmd. 234). a teacher (ವಿದ್ಯಾಶಿಕ್ಷಕ Kk. 36; ವಿದ್ಯಮಂ ಬಲ್ಲಿತಾಗಿಯೆ ಶಿಕ್ಷಿಪಾತ Śm. 46). see Śmd. 234.

3. 3.
   3.

   = ಕಲ 2, ಕೊಲ್ 2, ಕೊಲ್ 3. a vessel, etc. (T., M. ಕಲ Te. ಕಲಮು Sk. ಕಲಾ, ಕಲೆ a ship). see ಹ+ಗಲ್, ಹ+ಗಲ್, ಹ+ಗಲ್

4. 4.
   4.

   = ಕಡಲ್ 1, ಕತ್-, ಕನ್ 3, ಕಬ್ 2, ಕಲು, ಕಲ್ಲು 1. (Śmd. 58). a stone (ಪಾಷಾಣ Śmd. Dh.; ಶಿಲೆ Śm. 108; ಪಾಷಾಣ, ಕಾನ್ತ etc. Mr. 96; C. as ಕಲ್ಲು T. ಕಲ್, ಕಲ್ಲು M., Tu. ಕಲ್ಲು Te. ಕಲು, ಕಲ್ಲು of. ಕಡು 1, ಕಣಿ 5). 2, a hard, stiff, apathetic state or mind (ಜಡಭಾವ Ct. I, 85). [ನೆಲನನಳೆದು ಕಲ್ಲಂ ಪುಲ್ಲಮಂ ಸೋದಿಸಿ Pb. 2, 65 va.; Ap. 6, 31]. ಕಲ್ಲೆಲ್ಲಂ (Śmd. 84). ಕಲ್ಲನ್ ಏ+ದಂ or ಕಲ್ಲಾನ್ ಏ+ದಂ (144). ಕಲ್ಲ ಪಾಪಿಗಣ್ (287, o. r. ಪುಲ್ಲ). ಬೆಟ್ಟದಿನ್ದುರುಳ್ವ ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲಂ ಗಣ್ಡಶೈಲ ಎಮ್ಬುದು (Hlā.). ಬಾವಿಯ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ, ಜೀವಧನ ಕುಡಿಯ ಬೇಕೆನ್ದು, ಮಾಡಿದ ಕಲ್ಲ ಡೋಣಿ (ಆವಾಹ etc. Nr.). ಕಲ್ಲಲಿ (Bp. 28, 31; 42, 3; 50, 72). ಕಲ್ಲಂ (50, 35). ಕಲ್ಲೆಲಿ (= ಕಲ್ಲಲಿ 18, 52; 43, 40). see J. 10, 11. 12; 14, 9; 19, 20. ಕಲ್ಕುಟಿಗ (Śmd. 237). = ಕಲುಕುಟಿಕ a stone-cutter, a mason (My.). ಕಲ್ಗವುಜಲ್ಹಕ್ಕಿ. = ಕಲ್ಲು ಹೋಳಕ (My.). 2, = ಹೋಳಕ (My.). ಕಲ್ಗಾಣ. = ಕಲ್ಲ ಗಾಣ (My.). ಕಲ್ಗುಣ್ಡು. = ಕಲುಗುಣ್ಡು a stone-ball, a boulder (C. Bp. 42, 30; J. 4, 23; 21, 30). ಕಲ್ಗುಣ್ಡುವ+. -ಮ+ a rain of stone-balls (C. Bp. 42, 33). ಕಲ್ಚಾವಡಿ a stone-cāvaḍi (My.). ಕಲ್ತೊಟ್ಟಿ a square stone-trough (My.). ಕಲ್ದೋಣಿ an oblong stone-trough (My.). ಕಲ್ನಾರು the American aloe, Agave americana L., and the bastard aloe, Agave vivipara L. (Z.). 2, = ಕಲ್ಲುನಾರು (My.). ಕಲ್ಪಣೆ a stone quarry (Mg.). ಕಲ್ಪರಟೆ. = ಕಲರ್ಪಟೆ, ಕಲಪಟ್ಟೆ a stone vessel (R.). ಕಲ್ಪರೆ Laminae in stones, as talc, slate, etc. (My.). ಕಲ್ನೆಲೆ a place of refuge under a rock. ಕಲ್ನೆಲೆ ನಿಲ್ to stand in such a place (Abh. P. 9, 3 va.). ಕಲ್ಬಸರಿ. = ಕಲ್ಲುಬಸುರಿ (My.). ಕಲ್ಮ+ a stone-rain J. 4, 16); hail (My.). ಕಲ್ಲ ಗಾಣ a mill with stones for grinding (Rśv. 6, 66). ಕಲ್ಲ ಮಾನಿಸ a man of stone: a very sturdy man (Grj. 2, 106 va.). ಕಲ್ಲುಣಿಸು. -ಉಣಿಸು stone-eating (J. 28, 38; cf. ದೃಷದಾಶನ) ಕಲ್ಲುಪ್ಪು rock-salt (B. 4, 202); sea-salt (My.; ಲವಣ, ಸಮುದ್ರಜ Mr. 143; ಅಕ್ಷೀಬ, ವಶಿರ, ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಉಪ್ಪು Si. 311). ಕಲ್ಲುಳಿ. -ಉಳಿ a stone-cutter's chisel (ಟಂಕ Nr.; My.). ಕಲ್ಲೆರ್ದೆ. -ಎರ್ದೆ. = ಕಲ್ಲೆದೆ a heart of stone, a hard heart. see ಕಡುಗಲ್ಲೆರ್ದೆ. -ಕಲ್ಸೆರೆ a handful of stones (?). (Śmd. 83). ಕಲ್ಹೂವು. = ಕಲ್ಲುಹುವ್ವು No. 2. (ಕಾಲಾನುಸಾರ್ಯ G; My.). ಕಲ್ಹೆಣ್ಟೆ a clod hard as a stone. ಹಿರಿದು ಪಾಪವ ಮಾಡಿ, ಹರಿವ ನೀರೊಳು ಮು+ಗೆ, ಕರಗೊದೇ ಪಾಪ? ತಾ ಮುನ್ನ ಮಾಡಿದದು ಎರೆಯ ಕಲ್ಹೆಣ್ಟೆ (Sp.).

5. 5.

   = ಕಲ 3. Tbh. of ಖಲ a metal mortar. see ಕಲ್ಪತ್ತು, ಕಲ್ಬತ್ತು

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಕಲಿಯುವಿಕೆ.
   2. ಬಂಡೆ.

2. 2.

   1. ಅರಿತುಕೊಳ್ಳು.
   2. ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡು.