ಕಳು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   to commit or get by, theft; to take or appropriate (another's property, ideas, etc.) without permission, dishonestly or unlawfully, esp. in a secret or surreptitious manner; to steal; to thieve.

2. 2.
   noun

   a quantity of thread or yarn wound in a coil; a skein.

3. 3.
   noun

   (dial.) a shallow place in a stream, river, etc., where one can cross by wading or by riding on horseback, in an automobile, etc.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   = ಕಳ್ 2. to steal (cf. ಕದಿ). ಕಳುವವನೊ (Bp. 47, 36). ಗೊಲ್ಲಗೇರಿಗೆ ಬೆಣ್ಣೆಯಂ ಕಳುವಲ್ಲಿಗೆ ಅಯ್ದಿ (54, 40). ನೋಡೆ ನೋಡೆ ಕಳುವವಂ (ಪಶ್ಯತೋಹರ Hlā.). ಎಲ್ಲರೊತ್ತಿನಲಿ ಕಳುವವಂ (ಪಶ್ಯತೋಹರ Mr. 226).

2. 2.
   2.

   theft, falsehood. (Śmd. 59; not in Mḍb. MS.). = ಕಳವು (Tu. ಕಳು fraud; falsehood; a lie; cf. ಕಳ್ 3).

3. 3.
   3.

   = ಕಳ್ 1. a plural affix.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   ಅಪಹರಿಸು.

2. 2.

   1. ನೂಲಿನ ಹಿಂಜಿ.
   2. ನದಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಸ್ಥಳ.