ಕವಿ

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಮುಸುಕು.
   2. ಮರೆಮಾಡು.
   3. ದಟ್ಟವಾಗು.
   4. ಎರಗು.
   5. ಉತ್ಸಾಹಿಸು.
   6. ತೊಡು.

2. 2.

   1. ಹೊದಿಕೆ.
   2. ಕುದುರೆಯ ಕಣ್ಣಿನ ಮರೆ.
   3. ಕವಿದಿರುವಿಕೆ.
   4. ಮೇಲೆ ಬೀಳುವುದು.
   5. ಬುದ್ಧಿವಂತ.
   6. ಕಾವ್ಯವನ್ನು ರಚಿಸುವವನು.
   7. ದೈತ್ಯರ ಗುರು.
   8. ನೀರುಹಕ್ಕಿ.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   to come upon; to rush upon; to attack; to cover; to overspread; to spread about, etc. (ಆಚ್ಛಾದನ Śmd. Dh.; ಆವರಣ Śm. 109; C.; Tu. ಕಮಿ, ಕಬಿ T., M., Te.; see ಕದೆ, ಕಪ್ಪು 3). [ಕಾಲಮೇಘ ಸಮೂಹಂ ದೆಸೆಯೆಲ್ಲಮಂ ಕವಿದುದೋ Pb. 4, 49; Ap. 11, 31]. P. ps. ಕವ, ಕವಿ, ಕವು, ಕವಿದು. ಕಾಲಾಳ್ ಕವಿದುವು (Śmd. 168). ಪೋಲ್ತಂ ಕಿಸುಸಂಜೆ ಕವಿದ ನೀಲಾಚಲಮಂ (216). ನಡೆ ತನ್ದಂ ಮೇರೆ ತಪ್ಪಿ ಕವಿದ ಅಮ್ಬುಧರಮ್ಬೊಲ್ (281). ಬಿತ್ತರದಿ ಕವಿವ ಕಾಳಗಂ (ಸೌಪ್ತಿಕ Mr. 288). see Abh. P. 4, 38; 7, 14 va.; 9, 186; Bp. 35, 6. 47; 57, 47; 60, 31; Rśv. 5, 121; 6, 11 va.; 13, 84. 89; Bh. 1, 20, 55; J. 8, 17; 15, 4; ದೈನ್ಯಂಗವಿ. -ಕವಿ ಕವಿ rep. see s. ಕವಿ 2.

2. 2.
   2.

   P. p. of ಕವಿ 1. ಕವಿ ಕವಿದು. = ಕವಿದು ಕವಿದು (Bp. 32, 37; 52, 48). ಕವಿ ತರ್. = ಕವಿದು ಕೊಣ್ಡು ಬರ್ to come upon, etc. (Abh. P. 9, 151; 13, 59; Grj. 4, 70 va.; Rśv. 6, 11 va.; 13, 71 va. & 77 va.).

3. 3.
   3.

   = ಗವಿ 2, ಗವು a rushing upon, etc.; [covering, enveloping. ಆಕಾಶದ ಕವಿಯುಂ ನೆಲದ ಕಲ್ಲೆಯುಂ Pb. 12, 19 va.]. ಕವಿಯೇ+. -ಏ+ a sudden assault (ಸೌಪ್ತಿಕ Hlā.).

4. 4.
   4.

   an elephant (ಆನೆ Kk. 83).

5. 5.

   wise, clever; a wise man (ವಿದ್ವಾಂಸ Mr. 223; Nn. 29). 2, a poet (ಕೃತಿಪತಿ, ಕವೀಶ್ವರ 59). 3, Śukra, the regent of the planet Venus and preceptor of the demons (ಭಾರ್ಗವ, ಶುಕ್ರ 59). 4, water (ಜಲ, ಉದಕ 57). 5, the bit of a bridle or the reins altogether (ಖಲೀನ, ಕಡಿಯಣ 57; ಕಬ್ಬಿ Mr. 274; see Śm. 41, 109). 6, a water-fowl (ನೀರಹಕ್ಕಿ G.; not Sk.). ಕವಿ ಕಣ್ಡಷ್ಟು ರವಿ ಕಾಣ (Prv.).

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vt.

   1 to cover, to overspread ű ಹಿಮ ಮನೆಯನ್ನು ಕವಿದಿದೆ. The snow has covered the house. 2 to encompass, to surround, encircle ű ರಾಜನ ಸೈನಿಕರು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕವಿದರು. The king’s soldiers have encompassed the enemies. 3 to fall upon, to assault vi. to thicken, to grow dense, to become full (as smoke, etc.) n. 1 cover 2 blinker made of leather used for horses

2. 2.
   m.

   ｟ f. ಕವಯಿತ್ರಿ｠1 poet 2 wise man, learned man, clever man [Sk.] = ಕಬ್ಬಿಗ (kabbiga)

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   any of various mainly long-tailed agile tree-dwelling primates of the families Cebidae, Callithricidae, and Cercopithecidae; a monkey.

2. 2.
   noun

   a man having or showing good judgement, sagacity or prudence; a wiseman.

3. 3.
   verb

   to cover from all or almost all sides; to encircle; to attack.

4. 4.
   noun

   the largest living land animal Loxodonta africana of Africa or Elephas maximus of India, both with a trunk and long curved ivory tusks; an elephant.

5. 5.
   noun

   that which covers; a lid; a cover.

6. 6.
   noun

   a small side-screen for the eyes of a horse to avoid its attention being detracted.

7. 7.
   verb

   to spread over (as clouds over a place).

8. 8.
   noun

   a man who writes poems or verses; he who possesses high powers of imagination or expression etc.; a poet.

9. 9.
   noun

   the state of being filled with.

10. 10.
    noun

    (myth.) the preceptor of the demons; the regent of the planet Venus.

11. 11.
    verb

    to spread or diffuse oneself all over.

12. 12.
    verb

    to conceal something by veiling.

13. 13.
    noun

    water.

14. 14.
    noun

    a sudden attack; a seizing unawares.

15. 15.
    noun

    the sun.

16. 16.
    noun

    an irregular warfare carrying out harassment, sabotage and attacking unawares; guerrilla warfare.

17. 17.
    verb

    to assemble at a place in a large group; to crowd; to throng.

18. 18.
    verb

    to act passionately or vehemently.

19. 19.
    noun

    a water bird; esp., any of a family (Anatidae order Anseriformes), of birds consisting of ducks, geese, and swans.

20. 20.
    noun

    a head harness for guiding a horse, consisting of headstall, bit, and reins; a bridle.

21. 21.
    verb

    to have on the body or on the person (clothing, jewelry, etc.); to wear.

22. 22.
    verb

    ಕವಿದುಪಡು kavidupaḍu to fall down heavily; ಕವಿದುಬೀಳ್ kavidu bīḷ= ಕವಿದುಬೀೞ್; ಕವಿದುಬೀೞ್ kavidu bił to fall down on another's feet; 2) to attack; to fall upon.

23. 23.
    noun

    ರವಿ ಕಾಣದ್ದನ್ನು ಕವಿ ಕಂಡ ravi kāṇaddannu kavi kaṇḍa a poet, like a seer, can see things more deeply than others.