ಕಾಟ

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   m.

   (work)｟ f. ಕಾಟಿ｠huntsman

2. 2.
   n.

   (trouble)｟ f. ಕಾಟಕಿ｠trouble, annoyance

3. 3.
   n.

   (smell) strong stifling smell of as of tobacco, chillies, etc. (S.Mhr. (Kitt.))

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ತೊಂದರೆ.
   2. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿರುವವನು.
   3. ಒಂದು ಕ್ಷುದ್ರದೇವತೆ.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   (fr. ಕಾಡು 1). trouble, annoyance, plague (C.). [ಗಣಿಕೆಯರ ಕಡೆಗಣ್ಣ ನೋಟಕ್ಕಂ ಕಾಟಕ್ಕಮಳ್ಕದ ಶೌಚಾಂಜನೇಯನ Pb. 9, 52 va.]. ಅಜ್ಞಾತವಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳ ಕಾಟ ತಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. -ಅರಸನ ಅಂಕೆಯಿಲ್ಲ, ದೈವದ ಕಾಟವಿಲ್ಲ. -ಊಟಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲದವನು ಕಾಟಾ ಮಾಡದೆ ಇರನು. -ಓಟ ಓಡಿದರೂ ಕಾಟ ತಪ್ಪದು (Prvs.). see Bp. 51, 75; B. 2, 30; 4, 9. 47; Prvs. s. ಕೀಟ, ನೋಟ, ಬ+ಕೆ, ಬೇನೆ, ವನ್ದನೆ ಮಾಡು, ಶನಿ. -ಕಾಟಾಚಾರ. -ಆಚಾರ behaviour or politeness proceeding from the wish to avoid annoyance (My.).

2. 2.
   2.

   (fr. ಕಾಡು 2). = ಕಾಟಕ 1, No. 1. a forester or huntsman; a N. (Śmd. 95); the N. of a golla (= ಕಾಟಿ 2; V. 14, 100). ಕಾಟಣ್ಣ. -ಅಣ್ಣ the fowler's idol, consisting of a few stones white-washed (R.); N. (My.). ಕಾಟನಾಯಕ the chief called Kāṭa; N. (My.). ಕಾಟನಾಯಕನ ಮನೆಗೆ ಕನ್ನಾ ಹಾಕಿದರೆ ನೇತಾಡುವದು ಎರಡು ಬಂಗೀ ಚೀಲ (Prv.).

3. 3.
   3.

   = ಕಣ್ಟು 2, ಗಾಟ, ಗಾಟು a sharp, strong, stifling smell, as that of tobacco, chillies, etc. (S. Mhr.; Te. ಕಾಟು T. ಕಾರ್, ಕಾ+ to be sharp, pungent; cf. ಕಾಕು 2).

4. 4.
   4.

   just then, afterwards. (S. Mhr.; Te. ಕಾಡೆ at, near, by; cf. ಕೇರ, ಕೇಸ).

5. 5.
   5.

   = ಕಾತ etc. feats performed, usually with a club. see ಡೊಣ್ಣೆ-,ತೊಣ್ಡೆ.

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   adverb

   immediately; without delay.

2. 2.
   noun

   strong, pungent and stifling smell as of red chilly, tobacco, etc.

3. 3.
   noun

   the act or an instance of annoying; annoyance; a troubling or trouble; vexation.

4. 4.
   noun

   an inhabitant of a forest; a forester.

5. 5.
   noun

   the garden lizard,with an angular head, prehensile tail, eyes that move independently of each other, and a long, agile tongue for catching prey, known for its changing colour; a chameleon.

6. 6.
   noun

   a man who lives by hunting; a hunter.

7. 7.
   noun

   ಕಾಟಕೊಡು kāṭa koḍu to annoy; to trouble; to pester; to vex; ಕಾಟ ಹಾಕು kāṭa hāku to force or constrain, to do or restrain from from doing something; to compel.

8. 8.
   noun

   a minor deity.