ಕಿವುಂಡು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   = ಕಿವುಡು.

2. 2.
   noun

   inability to hear; deafness.

3. 3.
   noun

   a deaf man.

4. 4.
   noun

   ಕಿವುಡಾಗು kivudāgu (the ear) to become deaf; 2. to refuse to listen or consider (a request, petition, etyc.); toturn a deaf ear to.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   (defc.) deafness

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   deafness (Śmd. 248; My.; Te. ಚೆಮುಡು, ಚೆವುಡು T. ಚೆವಿಡು). ದಿಗಮಣ್ಡಲಂ ಕಿವುಡಾಗೆ ಬಹುವಾದ್ಯ ಧ್ವನಿಗಳಿನ್ದ (Bp. 5, 14; see J. 21, 13). 2, = ಕಿವು/?/. a deaf person (ಏಡ, ಬಧಿರ Hlā.). ಕಿವುಡ. -ಅ 3. = ಕಿವಡ a deaf man (ಏಡ, ಬಧಿರ Nr.; Mr. 388; Si. 198; My.; Tu. ಕೆಪ್ಪೆ, ಕೆಬಿರೆ T. ಚೆವಿಡ, ಚೆವುಡ Te. ಚೆವಿಟಿ). ಕುರುಡ ಕಣ್ಡ/?/ಯ, ಕಿವುಡ ಕೇಳ್ದ/?/ಯ. -ಕಿವುಡ ಯಜಮಾನಗೆ ಮೂಗ ಬಣ್ಟ (Prvs.). ಮೂಗನುಂ ಕಿವುಡನುಂ ಕಲ್ಲಮೂಕನ್ ಎಮ್ಬವನು (Hlā.). see Bp. 18, 18; 47, 64; 60, 42; Prv. s. ಕಿಚ್ಚಡಿ. -ಕಿವುಡಿ. = ಕಿವಡಿ (My.). ಕಿವುಡುವಡಿಸು. -ಪಡಿಸು to make deaf (Cpr. 5, 45). ಕಿವುಡು ವೀ/?/. -ಬೈ/?/ to become deaf (Abh. P. 7, 82; 10, 157).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   ಕಿವಿಯು ಕೇಳಿಸದಿರುವಿಕೆ.