ಕೀ

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   a thin, long sound as of certain birds, pigs, etc.; a sound imitating it.

2. 2.
   verb

   to produce pus in infections.

3. 3.
   verb

   (puss) to form.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vi.

   (med.)｟past ಕೀತ್-｠to become pus, to become putrid

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   an imitative sound. ಕೀ ಕೀ rep. the cry of certain birds (C.); the squeaking of pigs (My.). (T.; Te. ಗೀಗೀ). ಕೀ ಕೀ ಎನ್ನು to utter kī kī (C.).

2. 2.
   2.

   to become pus, to become putrid (ರಕ್ತಪಕ್ವ Śmd. Dh.; M. ಚೀ T. ಚೀ, ಚೀ/?/ M. ಚೀ Te. ಚೀಮು pus, matter; Te. ಚಿಮುಕು, ಚಿವುಕು, ಚೀಕು to rot, etc.; ಚೀಡು, ಚೀಡೆ the rot, murrain; cf. ಕಿಡು 2, ಸಿಣ್ಡು). P. p. ಕೀದು (Śmd. 265. 279) or ಕೀತು (287). ಗಾಯವು ಕೀತುಕೊಣ್ಡಿತು (My.).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   ಕೀವು ಆಗು.