ಕುಕ್ಕು

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   ಒಂದು ಬಗೆಯ ನೀರುಹಕ್ಕಿ.

2. 2.

   1. ಚುಚ್ಚು.
   2. ಕೊಕ್ಕಿನಿಂದ ಕುಟುಕು.
   3. ಹೇನು, ಕೂರೆ ಮೊದಲಾದುವನ್ನು (ಉಗುರಿನಿಂದ) ಒರೆ,- ಹಿಸುಕಿ ಕೊಲ್ಲು.
   4. (ಪ್ರಖರವಾದ ಬೆಳಕಿನಿಂದ) ಕಣ್ಣು ಕೋರೈಸು.
   5. ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಮೆತ್ತಗೆ ಕುಸುಕು.
   6. ಪಾತ್ರೆ ಮುಂತಾದುವನ್ನು ರಭಸದಿಂದ ಇಡು.

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   to fill with something forcibly.

2. 2.
   verb

   to come in a group; to come en masse.

3. 3.
   verb

   to beat a cloth gently on the stone, while washing.

4. 4.
   verb

   to reduce (oneself) in size; to shrink; to contract (oneself).

5. 5.
   noun

   any of usu. large gruiform wading birds of Gruidae family, with very long legs and neck, and a long, straight bill; a crane.

6. 6.
   verb

   to place something down with force (often, in anger).

7. 7.
   verb

   to punch or pierce with a heavy or pointed object.

8. 8.
   verb

   to bend (from a straight position).

9. 9.
   verb

   to cause to shake vehemently.

10. 10.
    verb

    to shake oneself with frequent motions.

11. 11.
    verb

    to feel dejected; to cast down in spirit; to get disheartened; to be depressed.

12. 12.
    verb

    to strike with or as with a beak.

13. 13.
    verb

    to kill (a louse etc.) by pressing heavily the upper portion of the nail on it.

14. 14.
    verb

    to trifle or dally to attract attention of a person (esp. of opposite sex); to flirt.

15. 15.
    verb

    (very bright light or moving lights) to overpower or dim the vision; to dazzle.

16. 16.
    verb

    to strike with a pointed object.

17. 17.
    verb

    to annoy; to harass; to torment.

18. 18.
    verb

    to throw a person forcefully or contemptuously on the floor, on seat, etc.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   = ಕುಡುಕು 1. to peck (ಚಂಚುಘಾತ Śm. 79; C.; Tu. ಕುಕ್ಕುಲಿ); to strike something with a stone, etc. in a pecking manner (C.); to prick (see Prv. s. ಬಂಗಾರ); to hack or dig up the ground slightly with a hoe (C.). ಕಾಗೆ ಕುಕ್ಕಿ ಕೊಕ್ಕಿಂ (Rśv. 9, 26). ಉ/?/ದ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಗೂಗಯನ್ನು ತಲೆತಲೆ ಕುಕ್ಕುತ್ತವೆ (B. 3, 119). 2, figuratively: to urge (C.). ಹುಡುಗರು ತನ್ದೆತಾಯಿಗಳಿಗಳಿಗೆ ಕುಕ್ಕುತ್ತಾರೆ (S. Mhr.; ತಾಯಿಗಳನ್ನು ಕುಕ್ಕುತ್ತಾರೆ, My.). 3, to be closed and opened quickly, to wink, to be dazzled by the light of the sun, etc. (C.). ಮಿಂಚಿನ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕುತ್ತವೆ (B. 1, 22). ಕಣ್ಣುಗಳು ಬೆಳಕಿಗೆ ಕುಕ್ಕದನ್ತೆ (4, 83). see B. 5, 136; cf. ಕುಬಕು.

2. 2.
   2.

   = ಕುಕ್ಕು 1. to destroy lice (ಯೂಕಂಗಳಂ ಮಿಗೆ ಸಂಹರಿಸು Śm. 79; Te.).

3. 3.
   3.

   = ಕುಕ್ಕು 1, ಕುಡುಕು 2, ಕುಸುಕು 2, No 2. to beat a cloth somewhat gently in washing, i. e. to dip a cloth in water, seize it with both hands, and (in a pecking manner, from a small distance) let it go down repeatedly on the washing-stone, and squeeze and rub it thereon (ವಸ್ತ್ರಸ್ವಲ್ಪಘಾತನ Śmd. Dh.; ವಸ್ತ್ರದ ಜಲದೊಳು ಒಗೆ Śm. 79; C.; T. ಕುಡೈ to wash; ಕುಮ್ಮು, to wash cloth, softly beating it with the hands; Te. ಕುಕ್ಕು, to beat; cf. ಕುಸುಬು, ಕುಮ್ಮು).

4. 4.
   4.

   = ಕುಡುಕು 4, q. v. cutting? probably a mistake for ಕಕ್ಕು1. -ಕುಕ್ಕುನ್ದ/?/. = ಕುಡುಕುನ್ದ/?/ (Śmd. 205, o. rs. ಕರ್ಕುನ್ದ/?/, ಕಕ್ಕುನ್ದ/?/).

5. 5.
   5.

   = ಕೊಕ್ಕು 2. a heron, a crane (My.; ಪಕ್ಷಿಭೇದ Śmd. Dh.; T., M. ಕೊಕ್ಕು, a heron, a paddy-bird). [ತ್ರಿದಶ ಶರಾಸನಂ ತಳಿರ ತೋರಣಮಾಗಿರೆ ಕುಕ್ಕಿನೋಳಿ ಚೆಲ್ವಿದಿರ್ಗೊಳೆ ಬರ್ಪ ಸೊನ್ನಲಿಗೆಯಾಗೆ Ap. 6, 71].

6. 6.
   6.

   = ಕುಲುಕು 3. shaking. ಕುಕ್ಕೋಟ. -ಓಟ trot, as of a horse (My.).

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vt.

   (hyg.) to wash《clothes》 by beating gently with two hands [Ka. D1637 < kusuku?] = ಕುಡುಕು, ಕುಸುಕು (kuḍuku, kusuku)

2. 2.
   vt.

   (move) to shake 《a bottle, body, etc.》 n. (move) shaking, shake, jolting, trotting

3. 3.
   vt.

   (bio.) 1 to sting (as a scorpion, etc.) 2 to peck, to cut open with the beak 3 to flash (as light), to blind with excessive brightness, to dazzle

4. 4.
   n.

   (bird) heron, crane