ಕುತ್ತ

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   lack of something essential or required; imperfection; a defect; a deficiency.

2. 2.
   noun

   an unhealthy condition of the body (or a part of it) or the mind; illness, sickness; a disease.

3. 3.
   noun

   the condition of adverse fortune; adversity; difficulty; a danger.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   adv.

   (com.) straight up (HavS.)

2. 2.

   ಕುತ್ತು2 n. 1 (defc.) defect, deficiency 2 (med.) disease, ailment 3 (trouble) danger, adversity (often used by astrologers)

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   (fr. ಕು/?/). defect, deficiency (My.; T., M. ಕು/?/ T. ಕು/?/, M. ಕು/?/); fault, guilt (My.; T., M.); sickness, disease [ಎಡೆವೆತ್ತೊರ್ಮೆಯೆ ಮುಪ್ಪುಕುತ್ತದೊಳೊಡಮ್ಬಟ್ಟೊತ್ತೆ Ap. 2, 38; ನಿಮ್ಮ ಮೆಯ್ಯ ಕುತ್ತಂಗಳೆಲ್ಲಮಂ ಮರ್ದಂ ಮಾಡಿ ಕಿಡಿಸಲ್ ನೆ/?/ವೆವು Vr. 69, 17]; (Cpr. 8, 67 va.; ರುಜೆ, ರೋಗ, ವ್ಯಾಧಿ etc. Nr.; Tu.); trouble (My.); adversity, difficulty, danger (S. Mhr.; T., M. ಕು/?/ಗು T. ಕು/?/, M. ಕು/?/, Te. ಕುದಿ to grow less, etc.). ಕುತ್ತಮ್ ಓಸರಿಸಿದಂ (ಎ/?/ತ್ತಂ Śmd. I.). ಕುತ್ತವಾಗಿ ಮಾಣ್ದವನು (ಉಲ್ಲಾಘ); ಕುತ್ತದ ಕಾರಣಂ (ನಿದಾನ Hlā.). ಕುತ್ತಮ್ ಇಲ್ಲದವನು (ಕಲ್ಯ, ವಾರ್ತ, ಅರೋಗ Hlā.; Nr.). ಕುತ್ತವಿಲ್ಲದವನು (ನಿರಾಮಯ); ಕುತ್ತದಿನ್ದ ಕೂನ್ತುಗೊಣ್ಡವನು (ರಾಜಾಭಗ್ನ); ಕುತ್ತದಿನ್ದ ಕೊರಗಿದವನು (ಗ್ಲಾನ Nr.). see Bp. 1, 36; ಬಸರ್ಕುತ್ತ.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಕೊರತೆ.
   2. ಬೇನೆü.
   3. ಕಷ್ಟ.