ಕುತ್ತು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   adjective

   (dial.) that is straight or vertical; not crooked or slant.

2. 2.
   noun

   = ಕುತ್ತ.

3. 3.
   noun

   a stroke; a blow; a hit.

4. 4.
   verb

   to pierce or wound with a (usu. short) pointed tool or weapon as a knife or dagger.

5. 5.
   adjective

   (in composition) small, little.

6. 6.
   verb

   to strike or beat repeatedly with the hand or a weapon.

7. 7.
   verb

   to put, keep (something) in; to thrust.

8. 8.
   verb

   to blind temporarily or confuse the sight of by an excess of light; to dazzle.

9. 9.
   verb

   to erect by planting one end firmly in a base, as ground, floor of a house, etc.

10. 10.
    verb

    to sag or collapse from the weight above.

11. 11.
    verb

    to wear; to put on.

12. 12.
    verb

    to feel envy toward, at; to envy.

13. 13.
    verb

    to bend downward or inward.

14. 14.
    verb

    ಕುತ್ತಿ ಕುತ್ತಿ ಕೇಳು kutti kutti kēḷu to ask, enquire repeatedly, persuasively; ಕುತ್ತಿಕೊಳ್ಳು kuttikoḷḷu to stab, pierce oneself with; 2. to thrust, hang, lightly or plant (something on oneself, as to insert a dagger into one's waist-belt).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಹೊಡೆತ.
   2. ಆಪತ್ತು.

2. 2.

   1. (ಚೂಪಾದ ಸಾಧನದಿಂದ) ಚುಚ್ಚು.
   2. ಹೊಡೆ.
   3. ತುರುಕು.
   4. (ಕಣ್ಣಿಗೆ) ಕುಕ್ಕು.
   5. ಊರು.
   6. ಬಾಗು.
   7. ತೊಡು.
   8. (ಹೂವು ಮುಂತಾದುವನ್ನು) ಕೊಯ್ಯು.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   = ಕಿತ್ತು 1. that is small, etc. (T., M. ಕು/?/ Te. ಕೊದ್ದಿ). another form of ಕಿ/?/ or ಕು/?/ (Śmd. 214). ಕುತ್ತಡಿ. -ಅಡಿ (Śmd. 214. 215). a small foot. ಕುತ್ತಳೆ. -ಅಳೆ (Śmd. 214). a small measure. ಕುತ್ತಿವಂ. -ಇವಂ (Śmd. 214). this small man. ಕುತ್ತಿಳ್ಗೆ (Śmd. 214, not in Mḍb.). ಕುತ್ತೆಸಳ್. -ಎಸಳ್ (Śmd. 214. 215). = ಕಿತ್ತೆಸಳ್. (ಭೃಂಗಶಿಶು) ಇಡಿದಿರ್ದ ಕುತ್ತೆಸಳ್ಗು/?/ವದೊಳ್ ಅಯ್ದೆ ಮೆಯ್ಗರೆದು (Cpr. 7, 60).

2. 2.
   2.

   = ಕೊತ್ತು 1. to beat, to strike, to bruise (ಘಾತನ Śmd. Dh.; Tu.; T., M. ಕುತ್ತು, ಕೊತ್ತು T. ಕು/?/ to crack, to break; cf. ಗುದ್ದು 2); to turn downwards (see ತಲೆಗುತ್ತು); [ತಲೆಯಂ ಕುತ್ತಿ ವಿಶಾಳಮ್ಬರಿವ ಕರಡಿಗಳುಮಂ Pb. 5, 48 va.; Ap. 2, 40; ತಲೆಯ ಕುತ್ತಿ ನೆಲನ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಿರದೇನಯ್ಯಾ Bv. 744]; to push, to throw. see Bh. 3, 19, 38; 8, 26, 45.

3. 3.
   3.

   beating, etc.; a stroke. see ಅಳ್ಳೆಗುತ್ತು, ಮೊನೆಕುತ್ತು, ಮೊನೆಗುತ್ತು. -ಕುತ್ತುಕೋವಿ a throwing tube: a gun (ಹಾ/?/ಸುವ, ತುಬಾಾಕಿ G.) ಕುತ್ತುಂಗ/?/. -ಂ-ಗ/?/ (Śmd. 203). a beating, etc., a beating, stabbing or pricking leaf of the Kuruvaka or the Kētaki (Cpr. 7, 115 va.; Abh. P. 2, 13 va.). ಕುತ್ತುಂಗುಳಿ. -ಂ-ಗುಳಿ (Śmd. 238, o. r. ಕುತ್ತಂಗುಳಿ). a per- son engaged in beating, etc.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vt.

   1 (pierce) to pierce, to prick, to stab 2 (beat) to hit, to thrash, to beat, to strike, to bruise 3 (contain) to stuff in, to pack = ತುರುಕು (turuku) 4 (view) to dazzle《the eyes》 n . (beat) beating, etc.

2. 2.
   n.

   (trouble) (trouble) trouble, adversity