ಕುನ್ದು

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   (fr. ಕು/?/). to become small, little; or less; to become lean; to decrease, to wane; to fail, to sink under affliction, to faint; to cease (ಕ್ಷಯ Śmd. Dh.; C.; Te., Tu.; T. ಕುನ್ದು). [ಕುನ್ದಿನ ಲತಿಕಾಂಗಂ Pb. 4, 65]. ಅವರವರೆಲೆ ವಿಸ್ಫುರಿತಂಗಳೊಡನೆ ಕುನ್ದಿದುವು ಇರುಳ್ಗಳಮುಂ ಮುಂಚಿ ಬನ್ದ ಜಲದಾಗಮದೊಳ್ (Śmd. 119). ಬೆಳಸುಂ ಕುನ್ದದು (256). ಚನ್ದ್ರಂ ಕುನ್ದಿದ ಹುಣ್ಣವೆ (ಅನುಮತಿ); ಅಯ್ವತ್ತು ಸರದ ಮುತ್ತು ಮಾಣವಕಮ್ ಎಮ್ಬುದು; ಹಾರ ಗುಚ್ಛ ಅರ್ಧ ಗುಚ್ಛ ಗೋಪುಚ್ಛ ಎಮ್ಬಿವು ಕ್ರಮದಿನ್ದಂ ಕುನ್ದುತ್ತುಂ ಬರಲ್ ಅಪ್ಪುವು (Hlā.). ಕಾಯ ಕುನ್ದಿದ ಮೇಲೆ ಜೀವದಾಶೆ ಅದು ಏನು (ಅನುಮತಿ Mr. 69). ಕಾಯ ಕುನ್ದಿದ ಕೊನ್ದ ಅಘಕ್ಕೆ ಇದೆ ಫಲಂ (Dp. 167). ಪಕ್ಷಿಸಂಕುಲಮಂ ಕುನ್ದದೆ ಕೊನ್ದ ಅಘಕ್ಕೆ ಇದೆ ಫಲಂ (Rśv. 5, 122). ಕೂಡಲು ಜಾಣರು, ಕುನ್ದದನ್ತಿರಲ್, ಅರ್ಥಿಗೆ ಅರ್ಥವನು (Prll. 3, 6). ಕುನ್ದಿದವನಾದರೂ ಮನ್ದನಾಗಿರಬಾರದು (Prv.). see Bp. 14, 7; 23, 4; 30, 7; 37, 39; 44, 28; 45, 52; 54, 61; 60, 38; 61, 57; Bh. 1, 8, 20; Rśv. 13, 104 va.; Śśv. 2, 10; J. 27, 17. 50; 28, 5; ಎದೆಗುನ್ದು, ಕರಿಕರಿಗುನ್ದು, ಕಳೆಗುನ್ದು, ಕಾನ್ತಿಗುನ್ದು, ಕೆಯ್ಗುನ್ದು, ಮನಗುನ್ದು 1.

2. 2.
   2.

   decrease, deficiency, loss; defect, want; fault; inferiority; emaciation; dejection, grief; a cattle-disease (ಪಶುರೋಗ Śmd. Dh.; ನ್ಯೂನ, ಅಧಮ Nr.; C.). [ಮುಂ ಬೇಡಿದೆಂ ಭೂರಿ ಭೂತಲಮಂ ಕುನ್ದೆನಗಾಯ್ತೆ Pb. 9, 20; Ap. 1, 55]. ಚೊಕ್ಕಟದ ತನಿಸುಖವ ಮಕ್ಕುಳಿಸುವ ಅನುಭವಿಗೆ, ಸಕ್ಕದವನ್ ಉ/?/ಮೆ, ಕುನ್ದೇನ್ ಅಪ್ಪುದು (Cidakhaṇḍānubhava 1, 7). see Śśv. 2, 100; J. 3, 15; 5, 12; 17, 43; ಕನ್ದು ಕುನ್ದು, ಮನಗುನ್ದು 2, ಹೆಚ್ಚು ಕುನ್ದು. -ಕುನ್ದಿಡು. -ಇಡು to find fault with (J. 1, 7; C.). ಉ/?/ದ್ದು ಏನು ಕುನ್ದಿಡುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ (B. 3, 19). ಕುನ್ದು ತರು. = ಕುನ್ದಿಡು (C.). ಜೋತಿಷಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಕುನ್ದು ತನ್ದಾನು (B. 5, 170). ಕುನ್ದು ನಿನ್ದೆ dupl. (Bp. 19, 31). ಕುನ್ದು ಹೆಚ್ಚು the state of being less or more (Rām. 4, 3, 6).

3. 3.

   the resin of Boswellia thurifera Roxb.