ಕೂಗು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   to utter or express in a shout; to shout; to cry aloud.

2. 2.
   noun

   a loud utterance; a shout; a (loud) call.

3. 3.
   verb

   to command or ask to come; to summon; to call.

4. 4.
   noun

   an instance of calling or shouting.

5. 5.
   verb

   ಕೂಗಿ ಹೇಳಿದರೆ ತೂಗುವ ತ್ರಾಸು ಕೇಳುತ್ತದೆಯೋ? kūgi hēḷidare tūguva trāsu kēḷuttadeyō? (prov.) by shouting one cannot establish truth.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vi.

   to shout, to shout at the top of one’s voice vt. to call, to summon, to hallo n. 1 cry, shout, clamour, shouting, howling 2 call, summon

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   to cry aloud; to cry out (ಉಚ್ಚೈರ್ಧ್ವನಿ Śmd. Dh.; C.; Tu.; Te. ಕೂಯು T., M. ಕೂಗು, ಕೂವು cf. ಕುವಿ). ಕುಕ್ಕೂಕೋ ಎನ್ದು, ಕೋ/?/ ಕೂಗಿದುವಾಗಳ್ (Śmd. 19). ಧಾರಣಿ ತಲಮ್ ಸದಿರೆ ಕೂಗುವರ್ ಆರ್? (Bp. 57, 11). ಯಾಚಕರನ್ ಎತ್ತಲು ಕೂಗಿ ಕರೆವನ್ತೆ ಉಲಿಯೆ ಕೋಗಿಲೆಗಳ್ (J. 8, 6). ಕೂಗುತಿವೆ ಕೋಕಿಲೆಗಳು (3, 24). ಕೂಗಿ ಹೇ/?/ದರೆ ತೂಗುವ ತ್ರಾಸು ಕೇಳುತ್ತದೋ? --ಕೂಗುವ ಕೋ/?/ಗೆ ಕುಣ್ಡೆ ನೊನ್ದೀತೇ? ಎದ್ದು ರಾಗಿ ಬೀಸುವಳೇ ಬಲ್ಲಳು! (Prvs.). see Rśv. 13, 102 va.; Bh. 1, 8, 21; Si. 56. 57. 163. 171. 295. 363. 379. — ಕೂಗಾಡು. -ಆಡು. = ಕೂಗು. (My.). ಅವರು ಆನನ್ದದಿನ್ದ ಕೂಗಾಡಿ (B. 5, 165). — ಕೂಗ್ಯಾಡು. = ಕೂಗಾಡು. (C.).

2. 2.
   2.

   = ಕೂಕು. a cry, a clamour, a shout, etc. (Te. ಕೂಕೆ). [ಗುರುಪ್ರಿಯನನ್ದನ ಕೂಗಡಂಗದಿರ್ದೊಡೆ ಬರ್ದು ಕಾವುದಿರ್ ಪೊಡರ್ದೊಡೀಗಡೆ ಕೊನ್ದಪೆಂ Pb. 7, 33]. ನವುಲುಕೂಗು (ಕೇಕೆ Si. 177; C.). ಕುದುರೆಗಳ ಕೂಗು (ಹೇಷೆ 273; My.). ಆನೆಗಳ ಕೂಗು (ಬೃಂಹಿತ 295; C.). ನರಿಯ ಕೂಗು (C.). ಆಳ ಕೂಗು (C.). — ಕೂಗಳತೆ. -ಅಳತೆ. the distance at which a loud cry can be heard (C.). ಎರಡು ಕೂಗಳತೆಯ ಮಾರ್ಗ (ಗವ್ಯೂತಿ, ಕ್ರೋಶಯುಗ Nr.). — ಕೂಗಿಡು. -ಇಡು. to cry aloud (ಉಚ್ಚೈರ್ಧ್ವನಿ Śmd. Dh.; My.). — ಕೂಗಿನ ಮಾರಯ್ಯ. N. of certain Liṅgāyta mendicant (S. Mhr.). — ಕೂಗು ಹಾಕು. = ಕೂಗಿಡು. (C.).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಧ್ವನಿ ಮಾಡು.
   2. ಕರೆ.

2. 2.

   ಕೂಗುವಿಕೆ.