ಕೂಡಿಕೆ

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   a joining together or being joined together; union; association.

2. 2.
   noun

   the remarriage of a widow or divorcee.

3. 3.
   noun

   ಕೂಡಿಕೆ ಗಂಡ kū'ḍike gaṇḍa a man who has taken a woman, who was either a widow or a divorcee, as his wife; ಕೂಡಿಕೆ ಸಾಲು kūḍike sālu the custom of remarriage of a widow or a divorcee; ಕೂಡಿಕೆ ಹೆಂಡತಿ kū'ḍike heṇḍati a remarried widow or divorcee; ಬಾಡಿಗೇ ಮನೆ ಕೂಡಿಕೇ ನೆಂಟರು bāḍigē mane kūḍikē neṇṭaru (prov.) wretchedness and misery befalling together.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   1 joining, meeting, junction 2 re-marriage of a widow or divorcee in a form which is not fully accepted by the society as a marriage

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   joining; meeting; a junction (ಮೇಲಕಸಂಗ, ಸಂಗಮ Si. 398; ಸಮಿತಿ 425). 2, marrying a widow (My.). ನದಿಗಳ ಕೂಡಿಕೆ (ಸಮ್ಭೇದ, etc. Si. 94). see ಕೆಯ್ಗೂಡಿಕೆ; Prv. s. ಬಾಡಿಗೇ ಮನೆ. — ಕೂಡಿಕೆಗಣ್ಡ. a man who has married a widow (My.). — ಕೂಡಿಕೆ ಹೆಣ್ಡತಿ. a remarried widow (My.).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಸೇರುವೆ.
   2. ಕೂಡಾವಳಿ.