ಕೆನ್ನೆ

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   either side of the face between the nose and ear, below the eye; the cheek.

2. 2.
   noun

   ಕೆನ್ನೆ ಊದಿಸು kenne ūdisu to slap on one's cheek as to make it become red; ಕೆನ್ನೆ ಬಿಸಿಮಾಡು kenne bisi māḍu = ಕೆನ್ನೆ ಊದಿಸು; ಕೆನ್ನೆ ಊದಿಸಿಕೊಂಡಿರು kenne ūdisikoṇḍiru to be in angry mood; to have a gloomy, sullen face.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   (body) cheek (including the maxillary bone)

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಕನ್ನ 2. the (upper) cheek (ಕೆಕ್ಕೆ Śmd. II; ಕದಪು, ಕೆಕ್ಕೆ, ಗಲ್ಲ Śm. 71; Kk. 79; ಗಣ್ಡ, ಕಪೋಲ Si. 213; C.; Tu. ಕೆಪ್ಪೆ; M. ಕವಿಳ್, ಕೆಣ್ಡೆ, ಕೆನ್ನಿ, ಕೊನ್ನಿ, ಕೊಮೆ, ಕೊವಿಡು, ಕೋಡು, ಚೆನ್ನ, ಚೆಪ್ಪಿ, ಚೆಳ್ಳೆ; T. ಕನ್ನ, ಕೋದನ್ದಿ; see ಕೆಕ್ಕೆ). [ಪರಿಜೆಯ ನಣ್ಟುಕೆನ್ನೆಗಳನೊಯ್ಯನೆ ನೀವುವ ಚಿನ್ನಪೂವನೋಸರಿಸುವ ಹಾರಮಂ ಪಿಡಿದು Pb. 3, 77; Ap. 1, 79]. ಕೆನ್ನೆಗಳ ಮೇಲ್ಭಾಗವೂ ಹಿಮ್ಭಾಗವೂ (ಹನು Si. 213). ಆನೆಯ ಕೆನ್ನೆ (ಗಣ್ಡ, ಕಟ 269). see J. 4, 42; 7, 54.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   ಗಲ್ಲ.