ಕೊಂಕು

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಡೊಂಕಾಗು.
   2. ಹಿಂದೆಗೆ.
   3. ರೇಗು.
   4. ನೋವಾಗು.
   5. ನೋಯಿಸು.
   6. ಕಡಮೆಯಾಗು.

2. 2.

   1. ಡೊಂಕು.
   2. ವ್ಯಂಗ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಾತು.
   3. ಚುಚ್ಚು ಮಾತು.
   4. ಅಳುಕು.
   5. ಬಾಧೆ.
   6. ಶಸ್ತ್ರ ಪ್ರಯೋಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿ,- ಕ್ರಮ.
   7. ಕುಂದು.
   8. ಹಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿ,- ಭಂಗಿ.
   9. ಗುರು ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಸಂಜ್ಞೆ.

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   to become crooked; to bend oneself.

2. 2.
   noun

   the quality or condition of being crooked; crookedness.

3. 3.
   noun

   the indirectly suggested meaning of a word, which is different from its literal meaning; an innuendo.

4. 4.
   verb

   to give way, draw back, turn aside, esp. through a failure in courage or endurance; to flinch.

5. 5.
   verb

   to upset mentally or emotionally; to become uneasy or anxious.

6. 6.
   noun

   a remark characterised by sarcasm; a caustic remark.

7. 7.
   verb

   to feel pain; to be pained; to suffer.

8. 8.
   noun

   fear; apprehension; dread.

9. 9.
   noun

   trouble; affliction.

10. 10.
    verb

    to inflict pain; to cause to suffer.

11. 11.
    verb

    to become deficient; to lack (something); to be incomplete.

12. 12.
    noun

    a particular manner of weilding a weapon or shooting an arrow.

13. 13.
    noun

    a blemish; deficiency.

14. 14.
    noun

    a manner of singing.

15. 15.
    noun

    the sign ' - ' used to represent a long syllable.

16. 16.
    noun

    ಕೊಂಕು ಮಾಡು koŋku māḍu to behave overbearingly.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   (fr. ಕುಡು 3). to be bent, to get crooked, curved, distorted, deformed, or curled; to become perverse, untrue, etc. (C.). ಕೊಂಕಿದುದು (ವಕ್ರ, ವೃಜಿನ, ಭುಗ್ನ, ಕುಟಿಲ etc., Nr., Hlā.; ಕರಾಲ, ವಿಕಟ Hlā.). [ತಿರುಪಿದ ಮೀಸೆ ಕೊಂಕಿದೆ ಸಟಂ ಕ/?/ದಪ್ಪ ಕದಮ್ಪು Pb. 12, 7; ಪುರುಡುವೆರಸಿದ ಕೊಂಕಿಂಗಂ Pb. 4, 17 va.]. ಕೊಂಕಿದ ತಲೆನವಿರು (ಅಲಕ); ಕೊಂಕಿದ ನುಡಿ (ಕಾಕು Hlā.). see Ch. v. 25; Grj. 2, 106 va.; 5, 42 va.; Bp. 9, 25; 17, 2; 21, 15; 37, 39; 43, 54; 52, 18; Rśv. 5, 19 va.; 5, 97; Śśv. 1, 79 va.; J. 21, 10.

2. 2.
   2.

   = ಕೊಂಗು 2, ಚೊಂಚು the state of being bent, crooked, etc. (ಕುಡು Śmd. 218; Kk. 62; Śm. 64; Ct. II, 71; ಕುಟಿಲಭಾವ Ct. I, 8; ವಾಮ, ವಕ್ರ Nn. 24; ಕುಬ್ಜ, ಭಗ್ನ 132, o. r. ಡೊಂಕು; ವಿಕಟ, ಡೊಂಕು 146; C.; Rām. 6, 10, 5). 2, a crooked line to denote that a syllable is metri- cally long; (Ch.; ಬಿಣ್ಪು, ಗುರು Śm. 55; ಗುರುತ್ವ Kk. 66; ಗುರು Śs.). ಕುರುಳ್ ಕೊಂಕಾಯ್ತು (Śmd. 60). see ಅತಿಕೊಂಕು, ಮೂಗೊಂಕು. -ಕೊಂಕಾನ್. -ಆನ್ to get bent, etc. (Śśv. 3, 7). ಕೊಂಕು ಕೊ/?/ತೆ wrongs and defects (J. 18, 42). ಕೊಂಕುಗುರ್. -ಉಗುರ್ a bent nail or claw (J. 28, 46). ಕೊಂಕುಗುರುಳು. -ಕುರುಳು curled hair; ಕೊಂಕುಗುರುಳಿನ ರಮ್ಭೆ (see Sp. s. ಮಂಕು). ಕೊಂಕುಗೂದಲ್. -ಕೂದಲ್ curled hair; a lock (ಅಲಕ Mr. 320). ಕೊಂಕುಗೆರೆ a crooked line (Ch.; ಗುರು Mr. 364). ಕೊಂಕುನುಡಿ a deformed or altered voice or word. ಅತಿಕೊಂಕುನುಡಿ ಕಾಕೆನಿಕ್ಕು ಮಾಡುತ್ತ (Mr. 86). ಕೊಂಕು ಮಾಡು to act in a perverse manner. ಕಾಗೆ ತಾನು ಯಾರೆಮ್ಬ ಎಚ್ಚ/?/ ಮ/?/ತು, ಸಟಿಕೊಣ್ಡು, ಕೊಂಕು ಮಾಡುತ್ತ (B. 3, 12). ಕೊಂಕುವಿಲ್ಲ. -ಬಿಲ್ಲ he with the (always) bent bow: Kāma (ಕಾವ ಮನ್ಮಥ etc. Śm. 7). ಕೊಂಕುವೆರಸು alteration to be attached. ಕೊಂಕುವೆರಸಿದ ನುಡಿ (ಉಲ್ಲಾಪ Hlā.).

3. 3.
   3.

   suggestion, a figurative allusion. ಕೊಂಕು ವೆ/?/. -ಪೆ to carry suggestion. ಬಗೆವುಗುವೊಡೆ ಕೊಂಕುವೆತ್ತ ಪೊಸನುಡಿಯೆ ಪುಗುಗುಂ Ap. 1, 18.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vi.

   1 (curve) to bend, to curve, to be bent 2 (back) to draw back, to withdraw 3 (mind) to get excited 4 (pain) to ache, to pain 5 (defc.) to be defective, to be deficient, to fall short 6 (defc.) to be untrue ű ಅವನ ಸಹಾಯದಲ್ಲಿ ಏನೂ ಕೊಂಕಿಲ್ಲ. There is no hidden motive in his help. n. 1 (curve) bend, crookedness 2 (speech) indirect speech or expression, double entendre, insinuation = ವಕ್ರೋಕ್ತಿ (vakrōkti) 3 (speech) sarcasm, irony 4 (trouble) trouble, hardship