ಗಾಯ

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   an injury done to living tissue by a cut or blow etc., esp. beyond the cutting or piercing of the skin; a wound.

2. 2.
   noun

   a pain inflicted on a person's feelings.

3. 3.
   noun

   an injury to a plant caused by cutting, scraping or other external force

4. 4.
   noun

   ಗಾಯಕ್ಕೆ ಉಪ್ಪು ಹಚ್ಚು gāyakke uppu haccu (prov.) to aggravate another's agony; to make worse; ಗಾಯದ ಮೇಲೆ ಬರೆ ಎಳೆ gāyada mēle bare eḷe (prov.) to hurt the feelings or add to the miseries, of the one who is offended or distressed already.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   (med.) wound

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   (ಘಾಯ). a hit, a bruise (ಘಟ್ಟಣೆ Bhn. 36); a wound (ಎ/?/ Bhn. 51; ಎ/?/ Śm. 116; C.; ಕ್ಷತ G.; Tu.; Te.; M., T. ಕಾಯ Mhr., H. ಘಾಯ, ಘಾವ T. ಕಾಯ, sharpness. = ಕಾರ್‍ಪು; ಕಾಯ್ದಲ್ cutting; Te. ಗಣ್ಟಿ a hole; a wound; cf. ಕಾಟು). [ಕರಣಂಗಳ ಗಾಯಂಗಳ ಪರಿಣತೆಯಂ ಮೆ/?/ದು ಪೊಣರ್ದು ಸನ್ದೊನ್ದೆಡೆಯೊಳ್ Ap. 14, 110]. see Bp. 61, 31; J. 7, 45; 12, 28; 13, 21; 14, 12; 18, 10; B. 2, 13. 26; 3, 109; 5, 40. 62. 161; Ct. I, 52; ಊ-, ಮೂಗ್ಗಾಯ. -ಗಾಯಗಾಣಿಸು. -ಕಾಣಿಸು to wound (Bhn. 8, 26, 57; J. 22, 6). ಗಾಯದೊಪ್ಪಲು. -ತೊಪ್ಪಲು a common weed, the ash-coloured fleabane, Vernonia cinerea Less. (Z.). ಗಾ?ಯವಡೆ. -ಪಡೆ. = ಎರ್ಪೆ/?/ q. v. to be wounded (J. 12, 47).

2. 2.

   Tbh. of ಗಾಲ straining, sifting (My.).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   ಆಯುಧ ಮೊದಲಾದುವುಗಳ ಹೊಡೆತದಿಂದ ದೇಹದಲ್ಲುಂಟಾಗುವ ಕಚ್ಚು, – ಪೆಟ್ಟು.