ಗೂರು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   to dig or turn up the earth with the horn or tusk (as a bull, wild pig, etc.).

2. 2.
   verb

   to expel air suddenly and noisily from the lungs through the glottis, either as the result of an involuntary muscular spasm in the throat or to clear the air passages; to cough.

3. 3.
   noun

   = ಗೂರಲು.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vi.

   (sound) to snore [Ka. D1852] (Gowda)

2. 2.
   vi.

   (med.) to wheeze (because of asthma) n.〖med.〗 ű ಈತ್ತೀಚೆಗೆ ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಗೂರು ಬರುತ್ತದೆ. The wheezing problem has become common even among small children in recent years.

3. 3.
   vt.

   (scratch) to turn or uproot《the earth》with horns or tusk [Ka. *D1922] cf. ಗೂಱು (gūṟu)

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   phlegmatic and asthmatic disease (C.). see ಅತಿಗೂರು. — ಗೂರುಬ್ಬಸ. -ಉಬ್ಬಸ asthma (ಕಾಸ, ಕ್ಷವಥು, ಕೆಮ್ಮಲು Si. 200; My.). — ಗೂರು ಹತ್ತಿದವ a man affected with gūru (ಶ್ಲೇಷ್ಮಣ G.).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಕೆಮ್ಮು.
   2. ಅಗೆ.

2. 2.

   ಗೂರಲು.