ಗೊರವ

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   a religious mendicant, esp. a class of Śaiva ascetics.

2. 2.
   noun

   (gen.) a man who begs or asks for charity, esp. one who lives by begging; a beggar.

3. 3.
   noun

   Śiva.

4. 4.
   noun

   a priest of the sect among the devotees of Śiva (the god known among them popularly as Mailāra linga).

5. 5.
   noun

   an elderly, venerable man.

6. 6.
   noun

   a sect among Śaivas, the members of which, traditionally are attendants in temples.

7. 7.
   noun

   any of the birds Gracula religiosa, Acridotheres tristis, Eulabes religiosa, Tumenuchus pagodarum and Sturnopastor contra, a few of them are able to mimic the human voice, often kept as pet; myna.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   m.

   (rel.) ｟ f. ಗೊರವಿತಿ｠1 a class of śaiva mendicants 2 śiva, practising as a mendicant

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   a class of Śaiva beggars (C.; Abh. P. 8, 62 va.). [ಪೊಡವಿಪತಿ ಗೊರವನೆನೆ ಪೇ/?/ಡೆಯದು Kr. 1, 49; ಗೊರವರೆ ಬೂದಿಯುಂ ಜಡೆಯುಮಕ್ಕೆ ತಪಕ್ಕೆ ತನುತ್ರಂ Pb. 8, 17; Cv. 405]. ಗೀರ್ವಾ ಣಭಾಷೆಗಳ್ ಏಕೆ ಗೊರವಗೆ (Abhā. 1, 40). 2, Śiva, practising as a mendicant (S. Mhr.; ಮುಕ್ಕಣ್ಣ Ct. I, 2; II, 28; ಶಿವ Kk. 4; ಬೆಳ್ಳಡಿ 76; ಈಶ್ವರ Śm. 2). ಗೊರವನಲ್ಲದೆ ಪೊಗ/?/ (Śmd. 67, o. r. ದೇವರಲ್ಲದೆ). see Bp. 18, 9. 12; 32, 15. 54; 50, 54; 52, 7; Śśv. 4, 30. 63; ಕೀ/?/-, ಬೂದಿ-; ಬೋ/?/ 3, = ಗೊರವಂಕ (Śśv. 3, 33).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಸಂನ್ಯಾಸಿ.
   2. ತಿರುಕ.
   3. ಶಿವ.
   4. ಶಿವಭಕ್ತ.
   5. ಮೈಲಾರದೇವರ ಭಕ್ತ.
   6. ಒಂದು ಬಗೆಯ ಹಕ್ಕಿ.
   7. ಗುಡಿಗಳ ಪರಿಚಾರಕರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಂಗಡ.