ಗೋಚು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   a man who robs, plunders another by force or fraud.

2. 2.
   verb

   to sweep (dust, mud, etc.) together as by brushing.

3. 3.
   verb

   to take (something) from another by force or fraud.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vt.

   (collect) 1 to sweep together, to heap together 2 to snatch, to snap up ű ಕಳ್ಳ ಸರವನ್ನು ಗೋಚಿ ಹೋದ. A thief snatched away the necklace.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   (fr. ಗೋರು 1). to sweep together, to heap (as filth; My.; cf. ಗುಡಿಸು 2); to plunder (My.).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಗೋರು.
   2. ಸೆಳೆ.

2. 2.

   ದೋಚುವವನು.