ಚಚ್ಚು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   to strike with a crushing or smashing blow; to beat heavily; to bash.

2. 2.
   verb

   to carry a child on the flank of the body.

3. 3.
   verb

   to become dented or deformed by being beaten up heavily.

4. 4.
   verb

   to lose zeal or enthusiasm.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vt.

   (blow) 1 to beat hard continuously ű ಅವಳು ತಲೆಚಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಅತ್ತಳು. She wept striking her forehead. 2 to smash 《coconut, etc.》

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಚೆಚ್ಚು etc. to strike, to beat; to crush, etc. (My.; Te. ಸಂಡಿಚು to pound; cf. ಜಜ್ಜು 1, ಸದೆ 1). ಅಟ್ಟದಿನ್ದ ಬಿದ್ದವನ ದಡಿಯಿನ್ದ ಚಚ್ಚಿದರು (Prv.).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಹೊಡೆ.
   2. (ಕಂಕುಳಲ್ಲಿ) ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳು.