ಠಿಕಾಣಿ

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   a place, an area.

2. 2.
   noun

   a stay (usu. for a brief period).

3. 3.
   noun

   ಠಿಕಾಣಿ ಊರು ṭhikāṇi ūru = ಠಿಕಾಣಿ ಹೂಡು; ಠಿಕಾಣಿ ಹಾಕು ṭhikāṇi hāku = ಠಿಕಾಣಿ ಹೂಡು; ಠಿಕಾಣಿ ಹೂಡು ṭhikāṇi hūḍu to stay (at a place, usu. for a brief period).

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಟಿಕಾಣಿ an abode, etc. (C.). ಠಿ?ಕಾಣಿಯಿಲ್ಲದವ ಮುಖಾ ಮುಚ್ಚಿಹೋದ (Prv.).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   ಸ್ಥಳ.