ಣ್

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   the thirty-fifth letter of the alphabet (Śmd. 12. 21. 24); it stands as final in many K. and some Tbh. words, e. g. ಉಣ್, ಕಣ್, ಗೇಣ್, ಜಾಣ್, ತಣ್, ನಾಣ್, ನುಣ್, ಪಣ್, ಪವಣ್, ಪೂಣ್, ಪೆಣ್, ಪುಣ್, ಮಣ್, ಮಾಣ್, ಗೋಣ್, ಶರಣ್ and is often doubled as such when meeting a short vowel, e. g. ಕಣ್ಣಂ, ಪೆಣ್ಣಂ, ಪಣ್ಣಂ, ಮಣ್ಣಂ, ಉಣ್ಣಳ್ (84), ಉಣ್ಣಂ, ಉಣ್ಣರ್, ಉಣ್ಣದೆ (87), ಪೆಣ್ಣುಡೆ, ನುಣ್ಣರಿಸಿನಂ, ತಣ್ಣೆಲರ್ (214); but ಉಣಲ್, ಉಣಲೊಡಂ, ಉಣೆ (86), ಶರಣಾರುಂ, ಪರಲೆಲ್ಲಂ, ತೊದಳುಣ್ಟು (85), ದಲಿವಂ (85), ಜಾಣಂ, ನಾಣಂ (84), about its connection with ನ್, ರ್ and ಳ್ see e. g. ಕಣ್ಣೀರ್, ಕಣ್ಟೋಟ, ತಣ್ಣೆ/?/ಲ್; ಮಣಲ್; ಉಣ್ಟು, ಕೊಣ್ಡು, ಮಳಲ್ 2, it forms an auxiliary in ಣ 2.