ತಾರತಮ್ಯ

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   the difference between two persons, things in qualities, ability, status, needs, etc.

2. 2.
   noun

   the act of discriminating or distinguishing differences; differential treatment.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   1 (comp.) difference, gradation 2 (soc.) partiality, favouritism ű ಅವಳು ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಾರತಮ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. She treats her two children with partiality.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   (fr. ತರ more, and ತಮ most). = ತಾರುತಮ್ಯ gradation, the state or condition of more or less, high or subordinate rank (ತರತಮಭಾವ, ಮುಖ್ಯತೆ ಅವಮುಖ್ಯತೆ Śmd. 172; Cpr. 10, 36; J. 2, 51; My.); discrimination (Mhr.). ತಾರತಮ್ಯವ/?/ಯದವ ದೊರೆಯಲ್ಲ, ಮಾತು ಮೀ/?/ದವ ಸೇವಕನಲ್ಲ (Prv.).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ.
   2. ವಿವೇಚನೆ.