ತುಂಡು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   the temptation or desire to eat something.

2. 2.
   noun

   the tree Cedrus libani of Coniferae family; Indian cedar.

3. 3.
   noun

   a part or fragment broken or separated from the whole; a piece.

4. 4.
   noun

   unruly, violent or brutal behaviour; lawlessness; hoodlumism.

5. 5.
   verb

   to wear (an ornament, dress, etc.).

6. 6.
   noun

   a kind of .

7. 7.
   noun

   a body of soldiers; a company or battalion.

8. 8.
   noun

   its wood.

9. 9.
   verb

   to get; to have to put on (a different form).

10. 10.
    noun

    arrogant, haughty speech or words.

11. 11.
    noun

    a wild, lawless, arrogant man; a hoodlum.

12. 12.
    verb

    to commence, begin, start (oneself).

13. 13.
    noun

    a small, usu. narrow, piece of cloth.

14. 14.
    noun

    speech or writing that is vivid, forceful, fluent, graceful, and persuasive; eloquence.

15. 15.
    verb

    to start, commence (doing something).

16. 16.
    noun

    a piece of a divided or fragmented agricultural land.

17. 17.
    noun

    the flesh of animals as used for food; meat

18. 18.
    noun

    the quality of being fearless; boldness; courage; valour.

19. 19.
    verb

    to set (an arrow on a bow).

20. 20.
    noun

    the feeling, attitude or expression of disdaining; disdain; contempt; superciliousness.

21. 21.
    noun

    ತುಂಡಾಗು tunḍāgu to be cut into pieces; to be fragmented; ತುಂಡುಮಾಡು tuṇḍu māḍu to cut or break into pieces; ತುಂಡಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ತುಂಟನ ಭಯವೇಕೆ? tuṇḍilladavanige tuṇṭana bhayavēke? (prov.) one who has nothing, can lose nothing; a thread-bare coat is armour-proof against highway-man.

22. 22.
    verb

    to occur; to come into existence.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   1 (mass) piece, fragment 2 (mass) bit, a little 3 (body) meat, flesh 4 (mil.) portion of an army, corps (n.) 〈being〉 short or small ű ತುಂಡುಗೈ short arm [Ka. D3310] ♠

2. 2.
   mf.

   (rough) ruffian, impudent person

3. 3.
   vt.

   (weapon)｟past ತೊಟ್ಟ್-｠to fix 《an arrow》

4. 4.
   vt.

   (begin)｟past ತೊಟ್ಟ್-｠to begin

5. 5.
   vt.

   ｟past ತೊಟ್ಟ್-｠(orn.) to put on《ornaments》, to wear《a stitched cloth》

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಚೂರು.
   2. ಬಟ್ಟೆಯ ಸಣ್ಣಭಾಗ.
   3. ಹೊಲಗದ್ದೆಗಳ ಸಣ್ಣಭಾಗ,- ಸೀಳು.
   4. ಮಾಂಸ.
   5. ಉದ್ಧಟವ್ಯಕ್ತಿ.
   6. ಒಂದು ಬಗೆಯ ಮರ.

2. 2.

   1. ಧರಿಸು.
   2. ಶರಸಂಧಾನಮಾಡು.

3. 3.

   1. ಬಾಯಿ ಚಪಲ.
   2. ಒಂದು ಬಗೆಯ ಮರ.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   = ತೊಡು 1. (Śmd. 91). to join, to put to or on; to put (the arrow) on (the bow); to put on, as ornaments or clothes adapted to the body, e. g. a jacket, trowsers, etc. (ಶರಸನ್ಧಾನ Śmd. Dh.; ಕಣೆಯ ಸನ್ಧಾನ Śm. 92; ಭೂಷಣಾವರಣ Śmd. Dh.; see Tbh. ಪಚ್ಚ [Tu. ತುತ್ತು]; T. ತೊಡು, ತುವಕ್ಕು, ತೋಯ್ M. ತೊಡು Te. ತೊಡಗು, ತೊಡಂಗು; ತೊಡುಗು T., M. ತೊಗು to join, be united, see ತೊಂಗಲ್ T. ತುಗಿಲ್ M. ತುಗಿಲ್, ತುಯಿಲ್ cloth, dress; cf. ತೊಗಟು, ತೊಣೆ, ತೋಡು 4); [ಅದಟನಣಂ ತುಡನೆ ಕವಚಮಂ ರಾಧೇಯಂ Pb. 12, 109; Ap. 11, 7; Vr. 5, 2; ಅಗ್ನೇಯ ಪಾರ್ವತಾದಿ ಬಾಣಂಗಳಂ ತುಡೆ Pb. 2, 76 va.]. to cover (Bh. 1, 20. 55). P. p. ತೊಟ್ಟು [ತಾಮಿರ್ವರುಂ ಉಟ್ಟುಂ ತೊಟ್ಟುಂ ಪೂಸಿಯುಂ ನೆ/?/ಯೆ ಕೆಯ್ಗೆಯ್ದು Pb. 5, 67 va.]. ತುಡಿಗೆಯಂ ತೊಟ್ಟಂ (Śmd. 156). ತೊಟ್ಟಂ ತೊಟ್ಟಪಂ (282). ಪಸುರಂಗಿಯನು ತೊಟ್ಟನು (Bh. 3, 13, 19). ಕೂರ್ಪಾಸಮಂ ತೊಟ್ಟು (Rśv. 5, 51). ಕನತ್ಕನಕ ಕಚಮಂ ತೊಟ್ಟು (6, 11 va.). ರಾಘವಂ ತೊಟ್ಟ ಬಾಣದ ಮೊನೆ (J. 8, 40). see Cpr. 6, 36. 37; Abh. P. 7, 81; 13, 47. 59; Grj. 1, 55; J. 33, 22; ಪೆರ್ಗಡೆದುಡು, ಪೊಂಗುಪ್ಪಸನ್ದುಡು [ತೊಟ್ಟಿಸು. -ಇಸು to shoot having picked the arrow in the bow. ಶೌರ್ಯಮ್ಬುಧಿ ತೊಟ್ಟಿಸಲೊಡಮಿರದಮ್ಬರದಿನ್ದುಳ್ಕುವುಳ್ಕುಮಂ ಪೋಲ್ತು ಶರಂ Ap. 12, 90; ತೊಟ್ಟುಡು. -ಉಡು to dress oneself after having put on the ornaments. ನೀವೆಲ್ಲಂ ನೆ/?/ಯೆ ತೊಟ್ಟುಟ್ಟು ಪಸದನಂಗೊಣ್ಟು ಚೆಲ್ವೆಯರಾಗಿ ಬನ್ನಿಂ Vr. 30, 1].

2. 2.
   2.

   = ತೊಡು 2. putting on, etc. ತುಡು ಜೊಡರ್. -ಸೊಡರ್ (Śmd. 83. 204). an ornamented or trimmed lamp.

3. 3.
   3.

   = ತುಡಿ, ತುಡುಗು a stolen thing. ತುಡುತಿಣಿ. = ತುಡುಗುಣಿ a person who makes stolen or furtive entertainments, or one who eats stolen things. ತುಡುತಿನ್ನಿ ಗಣ್ಡನಾ ಬಡತನವ ಬಲ್ಲಳೇ? ಕಡನ ತನ್ದಿಕ್ಕಿ, ಕುದಿಸಿ, ತುಪ್ಪದ ಬೆರಸಿ, ಹೊಡದು, ಕುಳ್ತಿಹಳೊ (Sp.).