ತುಕ್ಕು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   verb

   to come together in large number; to crowd.

2. 2.
   noun

   the red or orange coating that forms on the surface of iron when exposed to air and moisture, consisting chiefly of ferric hydroxide and ferric oxide formed by oxidation; rust.

3. 3.
   verb

   to attack vigorously.

4. 4.
   verb

   to wander from place to place.

5. 5.
   verb

   to visit (a person or place) repeatedly.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   (metal) rust of iron [Ka. D3343] cf. ಕಿಲುಬು (kilubu)

2. 2.
   vi.

   to crowd, to throng, to come en mass (J.28,43 (Kitt.))

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   to crowd, to throng, to come en masse. (cf. ತು/?/ಕು, ತು/?/ಗು 1). ಅಕ್ಕ/?/ನ್ದವರವರ ತನು ಪರಿಮಳಂಗಳ್ಗೆ ತುಕ್ಕುವ ಎಳೆದುಮ್ಬಿಗಳ ಬಳಗಂಗಳ್ (J. 28, 43).

2. 2.
   2.

   rust, of iron (My.; Tu.; T. ತುರು M. ತುರುಮ್ಬು, ತುರುವು Te. ತ್ರುಕ್ಕು, ತ್ರುಪ್ಪು, ತುಪ್ಪು). ಕಬ್ಬಿಣಕ್ಕೆ ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿಯುವದು (B. 4, 149).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   ಜಂಗು.

2. 2.

   1. ಗುಂಪುಗೂಡು.
   2. ಮುತ್ತು.
   3. ಸುತ್ತು.