ನಿಟ್ಟು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   a pile of bags (filled with grains).

2. 2.
   noun

   a direction (any of the ones pointed by a compass).

3. 3.
   noun

   the object to be attained; aim.

4. 4.
   noun

   a rule ordinance by which something is regulated; regulation.

5. 5.
   noun

   the quality or fact of being compact; compactness.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   vt.

   (ext.) to extend, to stretch out, to hold out《as the fingers, arms, tongue, etc.》

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ನಿಡು, ನೈಟ್ಟು. another form of ನಿಡಿದು or ನಿಡು (Śmd. 214). (T. ನೈಟ್ಟು, long; ನೈಡಿಲ್, length; M. ನಟ್ಟು, straight, perpendicular; cf. ನೈಟ್ಟಿಗೈ). — ನಿಟ್ಟಡಕಿಲ್. - ಅಡಕಿಲ್. (Śmd. 215). a long or high pile. = ನಿಟ್ಟಿಮ್ಬುಧಿ. -ಅಮ್ಭುಧಿ. an extensive sea (Rām. 6, 38, 15). — ನಿಟ್ಟಯ್ದೈ. -ಆಯ್ದೈ. (Śmd. 214). a woman of many years whose husband is still living; a woman who is going to live many years with her husband [ಆನು ಮುತ್ತೈದೈ ಆನು ನಿಟ್ಟಯ್ದೈ Bv. 503]; (ಆಯ್ದೈ Ct. I, 50; Grj. 10, 82 va.; 10, 97). — ನಿಟ್ಟಾಯು. -ಆಯು. long life. ಇವು ಪೈಮ್ಬುವೈತ್ತು ನಿಟ್ಟಾಯುಗಳಾಗಿ ನಿನ್ನೌಳಮರ್ದಿರ್ದುವು Pb. 14, 17. — ನಿಟ್ಟಾಲಿ. -ಆಲಿ. eye being stretched. ಹಸ್ತಿನಪುರದೌಳ್ ಪಾಣ್ಡವರಿರ್ದರೈಗೈತ್ತುಮಲ್ಲಿಗೈ ನಿಟ್ಟಾಲಿಯಾಗಿ ದಾಳಿಯನಿಟ್ಟು Pb. 13, 106 va. — ನಿಟ್ಟಾಲಿಗೌಳ್. -ಕೌಳ್. to observe steadfast. ಸಾಸಿರ್ವರನೌರ್ವನಂ ಕೌಲ್ವನ್ತೈ ಕೌನ್ದು ನಿಟ್ಟಾಲಿ ಗೌಣ್ಡು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಂ ಮುಟ್ಟೈವನ್ದಾಗಳ್ Pb. 12, 116 va.]. — ನಿಟ್ಟರ್ಕೈ. -ಇರ್ಕೈ. (Śmd. 215). a long extensive abode. — ನಿಟ್ಟುವಡು. -ಪಡು. to be towering. ವ್ಯೌಹದೌಳ್ ನಿಟ್ಟುವಟ್ಟು ಮಣಿಮಯ ಮಣ್ಡನಾಯೋಗದೌಳೌಡಮ್ಬಟ್ಟ ಪಿಡಿಗಳುಮಂ Ap. 4, 54 va.]. — ನಿಟ್ಟುಸುರ್. -ಉಸುರ್. ನಿಟ್ಟುಸುರು. a drawn out, long, deep sigh (My.; B. 4, 176; Te. ನಿಟ್ಟೂರ್ಪು). — ನಿಟ್ಟುಸುರ್ವಿಡು. -ಬಿಡು. to sigh deeply (J. 6, 2). — ನಿಟ್ಟೈಲು. -ಎಲು. = ನಿಟ್ಟೈಲುವು. (ಪೃಷ್ಠಾಸ್ಥಿ Mr. 398). — ನಿಟ್ಟೈಲುವು. -ಎಲುವು. = ನಟ್ಟೈಲುವು, ನಾಟ್ಟೈಲ್ವು, ನೈಟ್ಟೈಲುವು. the spine, the backbone. [ಪದ್ಮಾಸನದಲಿ ಕುಳ್ಳಿರ್ದು, ನಿಟ್ಟೈಲುವ ನೈಟ್ಟನೈಮಾಡಿ Cv. 899]; (ಪೃಷ್ಠಾಸ್ಥಿ, ವಂಶ Hlā; ವಂಶ, ಬೈನ್ನಸ್ಥಿ Nn. 54). ಬೈನ್ನ ನಿಟ್ಟೈಲುವಿನೌಳ್ ವಂಶಂ (Mr. 474). — ನಿಟ್ಟೈಲ್ವು. = ನಿಟ್ಟೈಲುವು. [ಪಗೈವರ ನಿಟ್ಟೈಲ್ವಂ ಮುರಿವೌಡೈ Pb. 10, 17], (Abh. P. 11, 143). — ನಿಟ್ಟೈಸಳ್. -ಎಸಳ್. (Śmd. 214). a long leaf or petal. — ನಿಟ್ಟೈಸಳುಗಣ್. -ಕಣ್. a long eye that resembles a flower-petal (J. 2, 48). — ನಿಟ್ಟೋಟ. - ಓಟ. a long run (My.; Rśv. 6, 11 va.). ಆನೈಯ ನಿಟ್ಟೋಟಮಹ ನಡೈ (ಸ್ಥೂಲೋಚ್ಚಯ Mr. 158). see Prv. s. ನೈಟ್ಟಾನ.

2. 2.

   (Tbh. of ನಿಷ್ಠ). a side or slope (of a roof, My.).