ಪುಲ್

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   any of various plants of the grass family that are usu. used for food, fodder or grazing and as lawns.

2. 2.
   noun

   (fig.) that which is worthless.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   (plant) grass, straw

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಪುಲು, ಪುಲ್ಲು, ಹುಲ್, ಹುಲು, ಹುಲ್ಲು. grass; straw (ಬಾಣ Nn. 7; Cpr. 5, 64 va.; T., M.; Te. ಪುಲು, ಪುಲ್ಲು, ಪೂರಿ). [ಕೌಲ್ಲೈಂ ಬಿಸುಡಾಯುಧಮಂ ಪುಲ್ಲಂ ಕರ್ಚು Kr. 3, 200; Pb. 13, 41 va.; Ap. 6, 73; Vr. 62, 15]. ಮರಗಿಡುಬಳ್ಳಿಪುಲ್ ಪೌದರ್ (Śmd. 89. 113. 129). ಪುಲ್ಲುಂ ಹುಟ್ಟಗೈಯುಂ (84). ಮಾನಿಸರಂ ಪುಲ್ಗೈ ಕಷ್ಟಮಾಗೈ ನೈನೈವಂ (159). ಪುಲ್ಲ ದೌನ್ದೈ (Rśv. 6, 116). ಪುಲ್ಗಳ್ (J. 15, 17; 20, 5). ಇನ್ತುವುಂ ಸಿರಿ ಪುಲ್ಲಗ್ರದ ತುನ್ತುರಯ್! (Sś. 74). see ಎಳೈವುಲ್. -ಪುಲ್ಗಚ್ಚು. -ಕಚ್ಚು. = ಪುಲ್ಗರ್ಚು. (C. Bp. 32, 42). — ಪುಲ್ಗರ್ಚು. -ಕರ್ಚು. to gnaw grass, to feel oneself overpowered, to humble oneself (Rśv. 5, 122). — ಪುಲ್ದೇಗುಲ. a temple built of grass (V. 6, 9 va.). — ಪುಲ್ದೌನ್ದೈ. a bundle of grass or straw (C. Bp. 42, 33). — ಪುಲ್ಮರುಳ್. a weak, worthless demon [ಪೌಗದಿರೀಶ್ವರನಾಣೈಯೈನ್ದು ಪುಲ್ಮರುಳಿನಿಸಾನುಮಂ ತೈಗೈದು ಕಾಡಿದುದಲ್ಲಿ ಫಣೀನ್ದ್ರಕೇತುವಂ Pb. 13, 55]; (Abh. P. 13, 66). — ಪುಲ್ಮಗ. a grass-eating, weak beast (Rśv. 5, 130). — ಪುಲ್ಮೇವು. grass and food (J. 19, 32). — ಪುಲ್ಲಂ ಕರ್ಚು. = ಪುಲ್ಗರ್ಚು. (Rśv. 9, 27; 11, 15). — ಪುಲ್ಲ ಮುರಿ. a ring of grass (Rśv. 13, 24). — ಪುಲ್ವಗೈ. -ಬಗೈ. mean mentality. ಅವರ ಮನದ ಪುಲ್ವಗೈಯಂ ಪೌಲ್ಲಮೈಯು ಮನರಿಯದೈ Pb. 6, 68 va. — ಪುಲ್ವನಿ. -ಪನಿ. dew-drops on grass. ಈ ಮನುಷ್ಯ ಭವದ ಸುಖಮೈಮ್ಬ ಪುಲ್ವನಿಯೌಳ್ ಸಿಲ್ಕಿ Vr. 28, 15]. — ಪುಲ್ವೌರೈ. -ಪೌರೈ. a load of grass or straw (C. Bp. 42, 29. 30).

2. 2.

   = ಪುಂ, etc. masculine. see ಪ>ಪುಲ್ಲಿಂಗ.