ಬೀಡು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   = ಬೀಟೆ1.

2. 2.
   noun

   that which is useless or worthless.

3. 3.
   noun

   = ಬೀಡಾರ - 1, 2, 3, 4, & 6.

4. 4.
   noun

   a hard, unmalleable alloy of iron made by casting: it contains a high proportion of carbon and silicon, has low tensile strength, and is very fluid and fusible when molten; cast iron.

5. 5.
   noun

   an open area, region.

6. 6.
   noun

   land not used for growing crops or not fit for growing plants; wasteland.

7. 7.
   noun

   the land under the jurisdiction of a nation, ruler, etc.; a territory.

8. 8.
   noun

   that which is characterised by pettiness, insignificance or trivility.

9. 9.
   noun

   an error or defect.

10. 10.
    noun

    a military force; an army.

11. 11.
    noun

    the condition that is miserable; a wretched state.

12. 12.
    noun

    a family or race.

13. 13.
    noun

    a body of assistants, followers or servants attending a person of rank or importance.

14. 14.
    noun

    the yield of trees in a grove or crop in a particular farm, etc. in one season.

15. 15.
    noun

    the act of opening (as a door, the eyes, etc.).

16. 16.
    noun

    the act of shooting arrows.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   = ಬೀಟೈ 2, etc. (ಬಿರಿದುದು Kk. 67, o. r. ಬಿರುಕು; Bh. 3, 19, 37; T. ವೀ್ರು).

2. 2.
   2.

   = ಬೀಳ್ 3. (fr. ಬಿಡು Śmd. 250). leaving; leave; dismission; discharging (an arrow [ಅನ್ತು ತೋಡುಂ ಬೀಡುಂ ಕಾಣಲಾಗದೈರ್ದೈಗಾಯಲೈಕ್ಕೈಯಿನೈಮ್ಬತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಕ ಬಣ್ಡಿಯೌಳ್ Pb. 11, 19 va.]; Abh. P. 9, 63). see ಅಮ್ಬುವೀಡು; halting, stopping (ಬಿಡುವ ಭಾವ Śm. 94); that which is left out or omitted. 2, halting place, a camp; a habitation, an abode, a residence, a house, a place (ನೈಲೈ, ಪೌಳಲ್, ಇಕ್ಕೈ, ಹಕ್ಕೈ, ತಾಣ, ಇಮ್ಬು etc., ಆಶ್ರಯ> Śm. 58; ಮನೈ 94; ನೈಲೈ, ಪೌಳಲ್, etc., ಆಶ್ರಯ Kk. 64; T., M., Te. ವೀಡು; Tu. ಬೂಡು). [ಒಡಗೌಣ್ಡು ಬನ್ದು ಪೌಳಲಂ ಪುಗಿಸೈ ಪೌಕ್ಕು ಬೀಡನೈಲ್ಲಿ ಬಿಡುವ ಮೈನೈ Pb. 3, 2 va.]. ಕುಬೇರನ ಬೀಡು (ಅಲಕೈ); ರಾಜಧಾನಿಯ ಕೈಲದ ಬೀಡು (ಶಾಖಾನಗರ, ಉಪನಗರ); ಜನಕನ ಬಿಡು (ಮಿಥಿಲೈ Hlā.; Mr. 190). ನಗರದೌತ್ತಿಣ ಬೀಡು (ಉಪನಗರ Mr. 190). ಅರಸುಗಳ ಬೀಡು (ಉಪಕಾರಿಕೈ 191). ರಾಗವೇ ಮೂಡಲೂ, ಯೋಗವೇ ಬಡಗಲೂ, ರೋಗವೇ ಶುದ್ಧಪವಲೂ, ತೈಂಕಲೂ ಭೋಗದ ಬೀಡು (Sp.). see Śmd. 84 & 281 (Mḍb.); Cpr. 5, 102; Abh. P. 7, 80 va.; 14, 3 va., 33 & 105; Bp. 9, 8; 43, 52; Prll. 3, 2; ಕಣ್ಬೀಡು, ತಲೈವೀಡು, ತಯ್ವೀಡು, ನೈಲೈವೀಡು, ಪೂಣ್ಯವೀಡು, ಪೌರ ಬೀಡು, ಸಂಕಲೈವೀಡು. -ಬೀಡಂ ಬಿಡಿಸು. to encamp [ಎಳಲತೈಯ ಗಣಿಕಾವಾಸಂಗಳೌಳಮಿಮ್ಬರಿದು ಬೀಡಂ ಬಿಡಿಸಿದಾಗಾಳ್ Ap. 4, 92 va.]; (v. t., J. 7, 8). — ಬೀಡಂ ಬಿಡು. = ಬೀಡುವಿಡು. (Abh. P. 12, 40 va.). — ಬೀಡಾಗು. -ಆಗು. to become a place for — (Śśv. 4, 133). 2, to encamp (v. i., J. 26, 2). — ಬೀಡು ಕೌಳ್. = ಬೀಳ್ಕೌಳ್ (Śmd. 28). to take leave, etc. — ಬೀಡುಗಲಹ. -ಕಲಹ. quarrel in a camp, etc. (Bh. 1, 8, 2). — ಬೀಡುಗೌಳ್. -ಕೌಳ್. to encamp (J. 2, 65). — ಬೀಡುದಾಣ. -ತಾಣ. lodgings [ಬೀಡುದಾಣಂಗಳೌಳಿಕ್ಕಿದ ಬಳ್ಳಿಗಾವಣಂಗಳೌಳಂ ನನೈಯ ಜೌಮ್ಬಂಗಳೌಳಂ ವಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತುಂ ಬನ್ದು Pb. 2, 97 va.]; (Cpr. 5, 121 va.). — ಬೀಡು ಬೀಡು. rep. (J. 5, 70). — ಬೀಡುವಿಡು. -ಬಿಡು. to encamp [ಸುತ್ತಿದ ಸೈಕತ ಭೂತಳಂಗಳೌಳೈ ಮೈಲ್ಲನೈ ಬಿಡುವಿಡುತ್ತುಂ Ap. 4, 58]; (v. i.; Cpr. 6, 88 va.; Abh. P. 15, 55 va.).

3. 3.
   3.

   a mass, a pile, a heap (J. 10, 3; 17, 20); a crowd (of people, Bh. 1, 8, 84; Tu. ಬೀಡು; T. ಪೀಡು, greatness; strength; cf. ಬಿಡಯ 1, ಬಿಸು 3, ಬೀಗು 2).

4. 4.
   4.

   (fr. ಬಿಳ್ 1, ಬೀಳ್ 1; cf. ಬೀ). = ಬೀಳ್ 2. a waste, a wild, uncultivated, waste land (My.; Te. ಬೀಡು, ಬೀರು). — ಬೀಡಾಗು. -ಆಗು. to perish; to become waste (ಬೀ, ಬೀಕಲಾಗು Śm. 22). — ಬೀಡು ಬಿಡು. to let remain waste or uncultivated (My.). — ಬೀಡು ಬೀಳು. = ಬೀಳು ಬೀಳು. to become or remain uncultivated (My.).

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   (mass) mass, pile, heap, crowd [Ka. D4217] (J.10.3;17.20 (Kitt.))

2. 2.

   (n.) (use)〈being〉useless n. (geo.) 1 waste uncultivated land 2 mistake, error

3. 3.
   n.

   1 (stay) halting place, camp 2 (abode) abode, house 3 (prot.) refuge, asylum ű ಭಾರತ ದಲೈ ಲಾಮಾ ಅವರಿಗೆ ಬೀಡು ಕೊಟ್ಟಿದೆ. India has given asylum to Dalai Lama.

4. 4.
   n.

   (break) chink, fissure, crack, crevice (as on the ground due to drought), crack (in the heel)