ಬೇರ್

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   = ಬೇರು.

2. 2.
   adjective

   (only in comp.) not the same; distinct; separate; other; different.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   n.

   1 (plant) root (of a plant) 2 (cause) þfig.ß source of something

2. 2.

   ಬೇಱು, ಬೇರ್ (adj.) (comp.)｟ibc.｠ 1 separate, apart 2 different, not equal

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   (Śmd. 58). = ಬೇರು ರ್ಬೇ 1-. a root (ನೇತ್ರ Hlā., Mr. 471; ಮೂಲ Nn. 66; ಜಟೈ Mr. 518; Tu.; T., M. ವೇರ್). [ರಿಪು ಭೌಜ ಸಮಾಜದ ಬೇರ್ಗಳಂ ನಭಕ್ಕೈತ್ತದೈ Pb. 5, 75]. ಬೇರ್ಗಳ್ (Śmd. 51. 112. 133; Cpr. 1, 90; J. 3, 36). ನೈಲಾವರೈಯ ಬೇರಂ (Śmd. 345). ಬೇರ್ ಪರಿದುದು (219). ಪಸರಿಸಿದ ಬೇರ್ (ಪಾದ, ಮೂಲ Mr. 104). ಸಂಶಯದ ಬೇರ್ (Bp. 11, 15). ಭವದ ಬೇರ್ (37, 24). ಬೇರಿಂ (Cpr. 1. 71). — ಬೇರಿಳಿ. -ಇಳಿ a root to descend: to root. ಬೇರಿಳಿಯೈ ಜಡೈಗಳ್ (Rśv. 1, 134). — -ಬೇರೂರು-ಊರು to fix the root, to root, as plants, etc.; to take root, to be established; to spring up, to originate. [ನಭೋಭಾಗದಿನಿನ್ಧ್ರ ಚಾಪಮನಿತುಂ ಭೂಭಾಗದೌಳ್ಬನ್ದು ಬನ್ದು ತೌಟ್ಟನೈ ಬೇರೂರಿದವೋ Ap. 7, 24]. see Bh. 2, 2, 114; J. 30, 30.

2. 2.

   ಬೇರು = ರ್ಬೇ 2-. separation; the state of being separate apart, or different (ಇತು Nn. 164; T. ವೀರು, ವೇರು, ವೇ್ರು M. ವೇರ್, ವೇರು Te. ವೇರು cf. ಬೇಟೈ 2; Te. ಬೈಡಿ to separate or fly off, as a splinter, etc.; ವೀಡು to be separated, loosened; T. ವೀರು to be split, cleft = ವಿರಿ to be alone; Te. ವೀಲು to split, burst asunder). — ಬೇರು ನುಡಿ to express separation, etc. ಬೇರು ನುಡಿವೈಡೈಯೌಳ್ ಆ ವ್ಯತಿ ಪೃಥಕ್ ವಿನಾ ಅನ್ತರಮೈಮ್ಬ ಪೈಸರ್ಗಳಕ್ಕು (Mr. 534). — ಬೇರು ಮಾಡು to separate, to set apart. ಬೇರು ಮಾಡುವುದು (ಹಃ, ಪೃಥಕ್ Nn. 163). [ಒನ್ದರಲ್ಲಿ ಒನ್ದು ಬಿಚ್ಚಿ ಬೇರು ಮಾಡಬಾರದಾಗಿ ಪ್ರಾಣಲಿಂಗ ಒನ್ದೈ, ಉಪದೇಶವೌನ್ದೈ...ನೀವಿನ್ನಾವುದ ಬೇರುಮಾಡಿ ನುಡಿವಿರಯ್ಯಾ Cv. 47].

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಮರ, ಗಿಡ ಮುಂತಾದುವುಗಳ ಅಡಿಭಾಗ,- ಮೂಲ.
   2. ಬುಡ.
   3. ಮೂಲಸತ್ತ್ವ.