ಬೌಬ್ಬೈ

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   (= ಬೌಕ್ಕೈ 1). a blister, a pustule from a burn, etc. (Te.; ವಿಸ್ಪೋಟ, ಪಿಟಕ Si. 200).

2. 2.
   2.

   (fr. ಬೋ). an outcry, a loud call, a shout, a bawl, a yell; a great noise, a loud sound (C.; Te.; Tu.; ಕೋಲಾಹಲ, ಕಲಕಲ Nr.; Mhr. ಬೋಮ್ಬ); a battle- cry, a war-whoop (ಕ್ಷ್ವೇಡೈ Nr.; ಭಟಗರ್ಜನೈ Bhn. 44). ಬೌಬ್ಬೈ ಮಾಡಿದರೈ ಹಬ್ಬ ಆದೀತೇ? -ಬೌಬ್ಬೇ ಜಂಗಮನ ಸಂಗಡ ಕಬ್ಬಿನ ಸಮಾಚಾರವೇ? (Prvs.). see Bh. 3, 13, 25. 32; 6, 2, 3. 4; J. 3, 32; 13, 24; 28, 40. 47; Rām. 6, 44, 52. — ಬೌಬ್ಬಾಟ. -ಆಟ. bawling, general outcry, clamorous complaint, etc. (C.; Mhr. ಬೋಭಾಟಾ; Bp. 56, 16; Bh. 2, 13, 47; Rām. 6, 13, 3; B. 4, 73. 80. 198). — ಬೌಬ್ಬಿಡು. -ಇಡು. to bawl, to shout, to roar, etc. (My.). ಬೌಬ್ಬಿಡುವುದು (ಕ್ಷ್ವೇಡೈ, ಪರಬಲವನು ಭಂಗಮಾಡಲೈನ್ದು ಜೋದರು ಮಾಡುವ ಸಿಂಹನಾದವು Nr.). [ಬೌಬ್ಬಿಡಲು ಎಡೈದೈರಹಿಲ್ಲದ, ಪರಿಪೂರ್ಣ ಲಿಂಗವ, ಪರಾಪರ ಲಿಂಗವ, ಈ ಗುರು ಕೌಟ್ಟ Cv. 516]. see Bp. 17, 21; 22, 15; 49, 21; 52, 39. 42; 56, 37; 59, 24; 61, 32; Bh. 3, 13, 34; Rśv. 5, 123; 6, 11 va. — ಬೌಬ್ಬಿರಿ. -ಇರಿ. = ಬೌಬ್ಬಿಡು. to bawl, etc. [ಕೈನ್ನೈತ್ತರೌಳೌರ್ವರೌರ್ವರಂ ತಳ್ಕಿರಿದುಂ ಬೌಬ್ಬಿರಿದುಂ Pb. 12, 158 va.]; (ಮಹಾರವ Śmd. Dh.; Bp. 32, 14; 56, 16; Rśv. 13, 84. 88; J. 4, 13; 12, 33. 39; 23, 20. 21). — ಬೌಬ್ಬಿರಿತ. the act of hawling, etc. (Rām. 3, 6, 51; 4, 6, 10). — ಬೌಬ್ಬೈಕಾಯಕ. the practice of a mendicant standing on thorns, piercing himself with a dagger, and thus extorting alms (R.). — ಬೌಬ್ಬೈಕೌಳ್ಳು. to be bawled or hooted at. ಬೈಬ್ಬೇ ಕೌಟ್ಟು, ಬೌಬ್ಬೇಕೌಣ್ಡ (Prv.). — ಬೌಬ್ಬೈ ಗೌಡು. -ಕೌಡು. = ಬೌಬ್ಬಿಡು. (Bp. 16, 20; Rśv. 6, 11 va.; 13, 83; J. 28, 45). — ಬೌಬ್ಬೈಯಿಡು. = ಬೌಬ್ಬಿಡು. (My.). — ಬೌಬ್ಬೈಯಿಡುವಿಕೈ. bawling, etc. ವೀರಭಟರು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕಿರಚಿ ಕೂಗಿ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಬೌಬ್ಬೈಯಿಡುವಿಕೈ (ಕ್ಷ್ವೇಡೈ Si. 294). — ಬೌಬ್ಬೈ ಹಾಕು. = ಬೌಬ್ಬಿಡು. (My.). ತಬ್ಬಲಿಯಾದವನು ಬೌಬ್ಬೈ ಹಾಕಿ ಹೈಬ್ಬುಲಿಯನ್ನು ಓಡಿಸ್ಯಾನೇ? (Prv.). — ಬೌಬ್ಬೈ ಹೌಡೈ. = ಬೌಬ್ಬೈ ಹಾಕು. (My.).