ಸಂಗಡ

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   a union or association of two persons, animals or things.

2. 2.
   adverb

   together with; along with.

3. 3.
   noun

   a man who is equal to another in all or most of the respects.

4. 4.
   noun

   a large number of persons gathered closely together or things, animals etc. collected in a large number at a place; a throng; a crowd; a multitude.

5. 5.
   noun

   a small fixed wheel, sometimes turning in a block, with a grooved rim in which a rope or chain runs, as to raise a weight attached at one end by pulling on the other end; a pulley.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   adv.

   (soc.) together ű ಯಾರೂ ಸಂಗಡ ಬರಲಿಲ್ಲ. Nobody came along with. postp. (soc.) with ű ಅವನ ಸಂಗಡ ಆಡು. Play with him.

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   Tbh. of ಸಂಘಾತ. (Śmd. 363; cf. ಸಂಘಟ). closely joined or united, joined; together with, with (C.); by, in presence. 2, junction, union, combination, company (Śmd. 118; ಸರಿ, ಎಣೈ, ಜೋಡು, ಜೋಳಿ, ಹೋಟಿ, etc., ಸಮಾನ Śs.). [ಅವನೈ ಸಂಗಡಂಗೌಣ್ಡಿರ್ದ ಸತ್ತಿ ಸಂಗಡಂಗಳುಂ Ap. 8, 15 va.]. ಸಂಗಡದಿಂ ಬನ್ದಂ (Śmd. 157). ಸಿಡಿದುದು ದನ್ತಿದನ್ತಮದು ಸಂಗಡಮಾಗಿರೈ ಕುಮ್ಭಮೌಕ್ತಿಕಂ (Rśv. 5, 46). ರುದ್ರಪ್ರಮಥಮುನಿಗಣಪುಂಗವರ ಸಂಗಡದೌಳ್ (Bp. 27, 56). ಅದರ ಸಂಗಡಂ (J. 2, 29). ಅವರ ಸಂಗಡ ಸನ್ತೋಷದಿನ್ದ ಮಾತಾಡುವನು (B. 5, 183). ನಿನ್ನ ಸಂಗಡ ಒಬ್ಬ ಆಳು ಬರುವನು (1, 3). ಬೀದೀಲಿ ಬೈಲ್ಲ ಸುರಿದು, ಹಾದಿಯವರ ಸಂಗಡ ಜಗಳಾಡಿದ ಹಾಗೈ. - ಭರಭರನೈ ಹೋಗಿ, ಭೈರವ ದೇವರ ಸಂಗಡ ಭೈರವಾಸ ಕೇಳಿದ. - ಮಡದಿ ಇಲ್ಲದವನ ಸಂಗಡ, ಮಕ್ಕಳು ಎಷ್ಟು ಎನ್ತ, ಕೇಳಿದ (Prvs.). see Prv. s. ಸವತಿ. - ಸಂಗಡ ಕರಕೌಣ್ಡು ಹೋಗು. to take (somebody) with (oneself, B. 3, 70; 5, 302). — ಸಂಗಡಂಗೌಳ್. -o- ಕೌಳ್. to accompany. Ap. 8, 15 va.]. — ಸಂಗಡ ತಕ್ಕೌಳ್ಳು. to take (something) with (oneself, B. 5, 298). — ಸಂಗಡ ತೈಗೈದುಕೌಣ್ಡು ಹೋಗು. to take (somebody) with (oneself, B. 5, 47). — ಸಂಗಡಲೂ. - ಲೂ. together also: also together with (G.). — ಸಂಗಡಲೇ. - ಲೇ. even together with (B. 4, 77).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   ಜೊತೆ ಯಲ್ಲಿ.

2. 2.

   1. ಒಂದಾದುದು.
   2. ಸಮಾನವಾದುದು.
   3. ಜೊತೆ.
   4. ಗುಂಪು.