ಸಂನ್ಯಾಸಿ

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   a man who has renounced the worldly life and imposed self-imposed poverty with regirous discipline, desireless life for realising a higher spiritual stage; a monk.

2. 2.
   noun

   a man who is not influenced by personal interest, selfish motives, sensual enjoyments, worldly possessions, etc.; he who has renounced everything and is leading an ascetic life, for religious purpose.

3. 3.
   noun

   ಸನ್ಯಾಸಿಯ ಸಂಸಾರ (fig.) an unwanted entanglements.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   m.

   (rel.) ｟ f. ಸಂನ್ಯಾಸಿನಿ｠one who has renounced the world, ascetic

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = ಸನ್ಯಾಸಿ. one who has cast off all worldly possessions and carnal affections, an ascetic. 2, a Brāhmaṇa of the fourth order (āśrama), a religious mendicant.

2. 2.

   common Tbh. of ಸನ್ನ್ಯಾಸಿ. (ಪರಿವ್ರಾಜಕ G.; B. 4, 155; see ಬಾಲ-). ಸನ್ಯಾಸಿಗೈ ಕಚ್ಚಿದ ನಾಯಿ ಪಾಪಕ್ಕೈ ಹೋಗೋ ವರೈಗೈ ಕಾಲು ಕೌಲೈಯುತ್ತದೈ. -ಸನ್ಯಾಸೀ ಹೈಣ್ಡತಿ ಮುಣ್ಡೈಯೂ ಅಲ್ಲ, ಮುತ್ತಯ್ದೈಯೂ ಅಲ್ಲ (Prws.).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಐಹಿಕಸುಖಗಳನ್ನು ತೊರೆ ದವನು.
   2. ಚತುರಾಶ್ರಮ ಗಳಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದವನು.

2. 2.

   ಸಂನ್ಯಾಸದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ದವನು.