ಸದ್ದು

ಅಲರ್ ನಿಘಂಟು (ವಿ. ಕೃಷ್ಣ)

1. 1.
   noun

   loud or confused shouting; noise.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ ನಿಘಂಟು (Učida & Rajapurohit)

1. 1.
   snt.

   (sound) ｟sg.｠silence! (My. (Kitt.))

2. 2.
   n.

   (sound) noise, sound, bustle

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.
   1.

   to cease, to stop (v. i. as in speaking or working, used only in the imperative singular ಸದ್ದು, and plural ಸದ್ದಿ, My.; is it = Sk. root ಸದ್?).

2. 2.
   2.

   P. p. of ಸದೈ 1. (My.).

3. 3.

   = ಸದ್ದ. Tbh. of ಶಬ್ದ. sound, noise, etc. (ಧ್ವಾನ Kk. 25; My.; Te.; B. 2, 21). [ಬದ್ದವಣದ ಪರೈಗಳ್ ಕಿವಿ ಸದ್ದ?ಗಿಡೈ ಮೌಳಗೈ Pb. 12, 218]. ಸದ್ದಾಗುವಿಕೈ (ಶಬ್ದ, etc., ಕೂಗುವಿಕೈ Si. 60). ಸದ್ದು ಕೇಳಿದರೈ ಗವುಜಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೈ, ಮದ್ದು ಕುಡಿದರೈ ರೋಗ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೈ (Prv.).

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ನಿಘಂಟು

1. 1.

   1. ಶಬ್ದ.
   2. ಗದ್ದಲ.