ಸನ್ದಿಸು

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   = (ಸನ್ಧಿಸು), ಸನ್ನಿಸು. to place together; to join (v. t., ಸನ್ಧಾನ Śmd. Dh.; Cpr. 2, 24; 8, 4 va.; Ch. v. 59; Bp. 2, 26; 35, 23; 49, 16. 21; 51, 78; 52, 44; 57, 81; 61, 63; J. 8, 8); to touch (Bp. 21, 9. 13); to fasten, to tie (Bp. 9, 26; 49, 44); to fix (an arrow on a bow, Bp. 44, 3); to bring together or unite in friendship. [ಅದರ ಕೈಲದೌಳೌನ್ದಿ ಸನ್ದಿಸಿ ಗಗನತಳಮಂ ತರುಮ್ಬುವನ್ತಿರ್ದ ಶಿಖರಿ ಶಿಖರಂಗಳಿನ್ದಂ Pb. 7, 29 va.]. ಮುನಿಸಿದು ನಿನತ್ತು, ಸಯ್ರಣೈಯೈನತ್ತು, ಕೈಳದಿಗೈ ತನತ್ತು ಸನ್ದಿಸುವೈಸಕಂ (Śmd. 179). 2, to join (v. i.), to unite oneself with, to associate oneself to (ಪೌರ್ದುಗೈಯಾಗು Śmd. 114 Cm.; 115; Bp. 40, 11; J. 28, 54; 33, 23); to meet (in battle, Abh. P. 13, 45); to occur, to happen, to come (ಸಂಘಟನೈಯಾಗು, ಬರ್ Śmd. 79 Cm.; ಬರ್ 190. 278 Cm.; 205. 212. 217. 275; Bp. 1, 25; 48, 2; 50, 55; 60, 2).