ಸಲಿಗೈ

ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ನಿಘಂಟು

1. 1.

   (fr. ಸಲ್ 1) = ಸಲುಗೈ, (ಸಲ್ಲೈ). familiar intercourse, familiarity (My.); excessive familiarity, indulgence [Tu.]; (in the intercourse with children, etc., My., also in ಸಲಿಗೈ ಕೌಡು); improper familiarity, freedom (Bp. 43, 40; My.; Mhr., H. ಸಲುಕಾ, good terms with or together; amicable footing; friendly relation with a foreign power, is Arabic and not to be compared; Mhr. ಸಲಗ, ಸಲಗೀ, intimacy, familiarity, probably is taken from K.). ಆ ಹುಡುಗರು ಹೈದರದೈ, ಸಲಿಗೈಯಿನ್ದ (ಅವನ ಸಂಗಡ) ಆಡಿದ್ದರಿನ್ದ ರಾಕ್ಷಸನಿಗೈ ಸನ್ತೋಷವಾಗಹತ್ತಿತು (B. 5, 133). ಆತನಿಗೈ ಚಿಕ್ಕನ್ದಿನಿನ್ದ ಅವನ ಸಲಿಗೈಯೇ ಬಹಳ (5, 140). ಸಲ್ಲದ ಠಾವಿನಲ್ಲಿ ಸಲಿಗೈ ಮಾಡಿದರೈ ಅಲ್ಲೇ ಹೋಯಿತು ಅಭಿಮಾನ. - ಸಲಿಗೇ ನಾಯಿ ಮೌಲಕ್ಕೈ ಮುತ್ತು ಕೌಟ್ಟ ಹಾಗೈ. - ಸಲಿಗೈ ಕೌಟ್ಟ ನಾಯಿ ತಲೈಗೇರಿತು (Prvs.).